Καθημερινή Αδέσμευτη Εφημερίδα

Το Παζάρι ! (Αρθρο του Χρήστου Αλεξανδρή )

 

Το παζάρι της Λαμίας πάντα δίχαζε την τοπική κοινωνία . Βασικά αντιδρούσαν οι εμποροι . Και ο λόγος είναι απλός . Θεωρούν οτι είναι ενας θεσμός που λειτουργεί ανταγωνιστικά προς τις επιχειρήσεις τους . Κανένας φυσικά δεν μπορεί να απορρίψει τις ενστάσεις τους , τα επιχειρηματά τους και τον εύλογο προβληματισμό τους . Πολύ περισσότερο τώρα που εχουν ερθει τα πάνω -κάτω στην αγορά και αυτοί που πλήττονται περισσότερο απο την κρίση είναι οι καταστηματάρχες και οι επιχειρηματίες του στεγασμένου εμπορίου . 

Είναι οι ανθρωποι της αγοράς που κατάφεραν μετα πολλών κόπων και βασάνων να κρατήσουν   τις επιχειρήσεις τους ανοιχτές πληρώνοντας υψηλά ενοίκια , φόρους , εισφορές σε μια αγορά με τεράστια προβλήματα ρευστότητας και μείωσης της κατανάλωσης . 

Δεν είναι υπερβολή να πούμε οτι εμποροι και ελεύθεροι επαγγελματίες είναι και αυτοί ηρωες . Μένουν ορθιοι ανάμεσα σε οικονομικές ...συμπληγάδες !

Απο την αλλη πλευρά του λόφου υπάρχουν οι καταναλωτές . Το μεγάλο κοινό με τις πολυάριθμες προτιμήσεις τους , τα διαφορετικά γούστα , τις παραξενιές τους , αλλά που διαθέτουν τη δύναμη του πορτοφολιού και με τη στάση τους διαμορφώνουν αυτό που οι οικονομολόγοι ονομάζουν ''ενεργό ζήτηση '' . Είναι οι πρωταγωνιστές των εξελίξεων σε μια οικονομία που ψάχνει την κερδοφορία της στην δυναμική της εσωτερικής αγοράς . 

Μια εσωτερική αγορά που σε καμία περίπτωση δεν λειτουργεί με τα στάνταρ της παλιάς καλής εποχής , αλλά σε συνθήκες πρωτόγνωρες για επιχειρήσεις και νοικοκυριά . 

Σε συνθήκες πιστωτικής  ασφυξίας , σφαγιασθέντων μισθών και πετσοκομμένων συντάξεων και που ψάχνει εναγωνίως να βρεί τις ισορροπίες της , ανάμεσα σε πολλά λουκέτα , σε μειωμένους τζίρους σε κόκκινα δάνεια ,  σε απλήρωτες ασφαλιστικές εισφορές και σε υπερχρεωμένα νοικοκυριά .    

Στα πλαίσια αυτά η κουβέντα για το αν πρέπει ή οχι να γίνει το παζάρι δεν εχει κατα τη γνώμη μας κανένα απολύτως νόημα . Διότι το παζάρι γίνεται κάθε χρόνο και θα συνεχίσει να γίνεται γιατί το ζητούν και το θέλουν οι περισσότεροι και αυτοί είναι οι καταναλωτές . Αν δεν με απατά η μνήμη μου τα τελευταία τριάντα χρόνια  οι εμποροι που αντιδρούν στην διεξαγωγή του παζαριού , μόνο μια χρονιά  κέρδισαν τη μάχη και αυτό λόγω των καταγγελιών  για οικονομικές ατασθαλίες και κακοδιαχείριση . 

Δεν είναι ομως το παζάρι το πρόβλημα , αλλά μια βαθιά κρίση που εχει χτυπήσει ιδιαίτερα την δική μας περιοχή . Σε οποιον κεντρικό δρόμο της πόλης κι αν περπατήσει κανείς , ερχεται αντιμέτωπος με τη θλιβερή εικόνα των κλειστών καταστημάτων και των αδειων βιτρινών . Τα καταστήματα κλείνουν το ένα μετά το άλλο, γιατί οι επαγγελματίες αδυνατούν να πληρώσουν τα έξοδα και να συντηρήσουν πλέον τις επιχειρήσεις τους.

Εκδηλώσεις οπως οι Λευκές Νύχτες και οι Black Friday , προσφέρουν ''οικονομικές αναπνοές '' , κάθε φορά που πραγματοποιούνται , αλλά δεν είναι ικανές να προσφέρουν αυτό  που χρειάζεται η αγορά για να αποκτήσει το σφρίγος της παλιάς καλής εποχής . Η εικόνα οικονομικής καταστροφής εχει να κάνει με τα εργοστάσια που εφυγαν και με αυτά που δεν ηρθαν . Με την οικοδομή που νέκρωσε και με τις ιδιωτικές επενδύσεις που βάλτωσαν στην κυριολεξία . Δεν ξέρω αν αυτή η πορεία οικονομικού και κοινωνικού μαρασμού μπορεί να αναστραφεί . Σίγουρα μπορεί να δημιουργηθούν οι ευνοικές προυποθέσεις αν αξιοποιηθούν σωστά , παραγωγικά και αποτελεσματικά οι διαθέσιμοι πόροι . Πάνω απ'ολα ομως χρειάζεται αναπτυξιακό οραμα και αυτό είναι που απουσιάζει απο την περιοχή μας .  Απόδειξη οτι οι πολιτικές ηγεσίες δεν εχουν κάνει τίποτα μέχρι σήμερα για να εκμεταλευτούν το γεγονός οτι περνούν απο την περιοχή μας ολοι οι μεγάλοι οδικοί και σιδηροδρομικοί αξονες . Και αυτό μόνο τυχαίο δεν είναι ...

                                                                                                                                                                 Χρήστος Αλεξανδρής 

                                                                                                                                                                        Δημοσιογράφος

   

randomness