Καθημερινή Αδέσμευτη Εφημερίδα

ΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΤΡΑΒΑ

Γράφει ο Ηλίας  Σπυρόπουλος,

Συνταξιούχος  εκπαιδευτικός

 

Λίαν ενδιαφέροντα θέματα, που η στήλη αντλεί από την καθημερινότητα θα σχολιάσει και σήμερα ο γράφων, θέματα που μας προβληματίζουν, θέματα καθοριστικά του οδοιπορικού μας μέσα στο κοινωνικό μας γίγνεσθαι.

Επιλέγει μερικά εξ’ αυτών, αφήνονται και αρκετά από αυτά για τα επόμενα φύλλα της εφημερίδας.

Ας αρχίσουμε λοιπόν.

✺ Πολύς θόρυβος, πολλές συζητήσεις, πολλές αντεγκλήσεις στη Βουλή, πολλές γνώμες διατυπώθηκαν στο επίπεδο το κοινωνικό, για το  νομικό ζήτημα συνεπιμέλειας των παιδιών σε μια διαλυμένη οικογένεια. Ο γράφων και η στήλη λίαν προβληματισμένος διαπιστώνει αφού άκουσε πολλά, από κάθε πλευρά, από ειδικούς και μη, ότι ζούμε σε μια κοινωνία πάσχουσα, πολυτεμαχισμένη, αφού και το τελευταίο της κύτταρο, που είναι και το ιδρυτικό της, η οικογένεια διέρχεται τρομερή κρίση.

Προτού φτάσουμε να συζητάμε αν θα ωφελήσει τα παιδιά το ψηφισθέν νομοσχέδιο, οφείλουμε να χαρτογραφήσουμε την κοινωνία. Διότι αν δεν το κάνουμε, δεν θα αντιληφθούμε το μέγεθος του προβλήματος, δεν θα καταλάβουμε γιατί τέτοια κοινωνική αποσύνθεση. Και όταν διαλύεται η κοινωνική συνοχή, τίθεται σε διακινδύνευση και η εθνική συνοχή. Στην πραγματικότητα το νομικό ζήτημα της συνεπιμέλειας, ξεσκεπάζει μια οδυνηρή αλήθεια. Αποκαλύπτει, ότι είμαστε μία κοινωνία διαιρημένη, διχασμένη, πολυτεμαχισμένη ως το τελευταίο της κύτταρο και μάλιστα το ιδρυτικό της την οικογένεια.

Δεν θα κρίνω αν το δίκαιο είναι με το μέρος ενός εκ των γονέων.

Πρέπει όλοι μας σφοδρά να ανησυχούμε για τα θύματα, τα παιδιά, που είναι τα κύτταρα της μελλοντικής κοινωνίας και όλα αυτά θα έχουν την αντανάκλασή τους στο μελλοντικό τους γίγνεσθαι.

Τι πρέπει όμως να γίνει, τι μέτρα πρέπει να ληφθούν ώστε η οικογένεια να επανέλθει στις βάσεις της, στα θεμέλιά της, όπως τη ζήσαμε και όπως γαλουχήθηκε και η δική μας η παλαιότερη γενιά.

Πανστρατιά λοιπόν διάσωσης του βασικού κύτταρου που λέγεται οικογένεια.

Πολιτεία, Εκκλησία, Οργανισμοί, οργανώσεις, σχολεία κάθε βαθμίδας, να πρωτοστατήσουν στη μεγάλη προσπάθεια διάσωσης της οικογένειας.

Ιδιαίτερη προσπάθεια διαπαιδαγώγησης των νέων από μικρής ηλικίας, αλλά και με ειδικά σεμινάρια όταν έλθουν σε ηλικία γάμου,  ώστε να γνωρίζουν τις υποχρεώσεις τους και τα καθήκοντά τους.

Να συσταθούν ειδικές επιτροπές, από κοινωνιολόγους, ψυχολόγους, διαμορφωτές κλπ., οι οποίες θα πρωτοστατήσουν στην όλη προσπάθεια. Με αυτές τις ελάχιστες προτάσεις και με πολλές άλλες που θα έρθουν στο φως, θα σφυρηλατήσουμε την κοινωνική μας συνοχή, τον κοινωνικό μας ιστό.

✺ Στις 29 Ιουλίου 2021, συμπληρώθηκαν 96 χρόνια από την άφιξη του Μεγάλου μας Μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη σε τούτον τον κόσμο και δυστυχώς ένα σχεδόν μήνα αργότερα έφυγε από κοντά μας  ακολουθώντας  το δρόμο των θνητών, το δρόμο της αιωνιότητας.

Η  ιδιοφυΐα του, το ασύλληπτο πνευματικό του και πατριωτικό έργο, υπογραμμίζουν την ανθρώπινη υφή του, την ιδιοσυγκρασία του και το χαρακτήρα του. Άξιο τέκνο της Ιωνικής και Κρητικής γης, μύστης της Αιωνίου Ελλάδος, αναλλοίωτος, αδιάβλητος, υπερήφανος για την καταγωγή του τίμησε όσοι λίγοι την πατρίδα. Πάντα ζητούσε και λαχταρούσε μια πατρίδα ελεύθερη και δημοκρατική. Ας μην τον θεωρήσουμε δημιούργημα μιας περίστασης, ενός πολιτικού χώρου, αλλά ο ίδιος είναι δημιουργός.

Είναι μία πολυσύνθετη αντιπροσωπευτική προσωπικότητα του Γένους.

Όσο και αν κανείς διαφοροποιείται από τα πολιτικά του πιστεύω, ως και ο γράφων, δεν μπορεί να μην υποκλιθεί στην παλληκαριά του, στην ψυχική και ηθική του τελείωση.

Είναι διαρκές όχι, προς κάθε κατεύθυνση σε κείνα που πίστευε, ότι είναι ενάντια στην κοινωνία, στο ανθρώπινο είναι. Ο Θεοδωράκης υμνωδός της Ελευθερίας, έδειξε διά του παραδείγματός του την οδό Μέλλοντος, την οδό της ενότητας και της Αγάπης για Πατρίδα και Ελευθερία.

Τίμησε το Ελληνικό όνομα στο Παγκόσμιο στερέωμα και έδωσε το ωραιότερο ΠΑΡΩΝ στην Ιστορία. Πάντα προέτασσε το: «Στη χώρα που γεννήθηκε η Δημοκρατία πεθαίνουν οι τύραννοι».
Μίκη. Η πατρίδα θα σε ευγνωμονεί εσαεί.

Είσαι η συνείδηση της ευθύνης και του χρέους προς Αυτήν.

✺ Προ καιρού μια Κυριακή απόγευμα, παρακολούθησα σε κάποιο τηλεοπτικό ΚΑΝΑΛΙ την υποστολή της Ελληνικής σημαίας στην κεντρική πλατεία της Τρίπολης. Εντυπωσιάστηκα από το ότι με την ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου οι παρευρισκόμενοι νεαροί στις γύρω από την πλατεία καφετέριες, αυτοί για τους οποίους έχουμε εύκολη την κριτική, σηκώθηκαν όρθιοι και στάθηκαν προσοχή με δέος και σεβασμό. Μια εικόνα, που μας λέει, ότι τούτος ο τόπος θα ζει και θα πορεύεται στο βάθος του χρόνου. Μια εικόνα που γεννά ελπίδα για τους σημερινούς Έλληνες. Μια εικόνα που προκαλεί υπερηφάνεια….

✺ Με απόφαση του εκλογοδικείου βουλευτική έδρα στο Νομό Κορινθίας άλλαξε χέρια. Την έχασε η κ. Σούκουλη και τη θέση της πήρε ο συνυποψήφιός της κ. Κόλλιας. Μέχρι εδώ όλα νόμιμα. Όμως η κ. Σούκουλη πάραυτα διορίστηκε σε θέση συνεργάτη στη Γενική Γραμματεία Πρωθυπουργού της Προεδρίας της κυβέρνησης.

Αυτή η ενέργεια σχολιάστηκε δυσμενώς από αρθρογράφο αθηναϊκής εφημερίδος.

Η στήλη θα συμφωνήσει με τον αρθρογράφο της εφημερίδας. Κύριοι της εξουσίας, κρατήστε του τύπους. Όταν αθλητές Ολυμπιονίκες είχαν λαμβάνει μισθούς πολλών μηνών και διαμαρτύρονταν στα τηλεοπτικά κανάλια, ας περίμενε και η κ. Σούκουλη ώστε να έλθει και η σειρά της.

Εκτός και αν είναι αναντικατάστατη στον τομέα που της ανετέθη, πράγμα το οποίο δεν πιστεύω. Κύριοι της εξουσίας κάτι τέτοιες ενέργειες σας εκθέτουν, είναι αντίθετες με την προσφορά σας και δημιουργούν προβληματισμούς στους ψηφοφόρους σας.

✺ Με την ελπίδα, ότι και η σημερινή στήλη ΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΤΡΑΒΑ και στους αναγνώστες της θα δώσει κάποια ευχαρίστηση, είτε συμφωνούν μαζί της είτε όχι και τους αρμοδίους οι οποίοι θα την τιμήσουν λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις υποδείξεις της θα προβληματίσει, κλείνει υποσχόμενη, ότι θα επανέλθει με θέματα ουσιώδη, που μας απασχολούν βγαλμένα πάντα μέσα από την καθημερινότητα.


 

    

randomness