Καθημερινή Αδέσμευτη Εφημερίδα

Η Αυτοδιοίκηση πρέπει να είναι διεκδικητική!

Ξανά μανά η συζήτηση για την αξιοποίηση της Πανελλήνιας Έκθεσης Λαμίας στο δημοτικό συμβούλιο. Αυτή τη φορά όμως διεξήχθη σε εντελώς διαφορετικό κλίμα από την πρώτη φορά όταν πρωτοπαρουσιάστηκε το μάστερ πλάν της Δημότικής Αρχής. Τότε όλοι εκφράστηκαν με τα καλύτερα λόγια για το σχέδιο. Υπουργοί, βουλευτές, πρόεδροι Επιμελητηρίων, δημότικοί σύμβουλοι. 

Προχθές η συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο πήρε μια διαφορετική τροπή. Ίσως όταν απόφάσισε να εισάγει το θέμα της σύστασης Αναπτυξιακής Εταιρείας για συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο ο Δήμαρχος, να πίστεψε ότι τα πράγματα θα εξελιχθούν όπως την πρώτη φορά και ότι θα εξασφάλιζε μια ομόφωνη απόφαση για να προχωρήσει στις επόμενες ενέργειες που προγραμματίζει.

Δυστυχώς οι εντονότατες διαφωνίες των δημότικών συμβούλων της μειοψηφίας, τον ανάγκασαν να υπαναχωρήσει από την αρχική του εισήγηση, την οποία δεν εθεσε καν σε ψηφοφορία καθώς δέχτηκε το αίτημα για αναβολή του θέματος προκειμένου να απόφανθεί η Νομική Υπηρεσία για τη νομιμότητα της απόφασης. Από τη στιγμή που το θέμα έμπλεξε στα νομικά και στα διαδικαστικά, μια τέτοια εξέλιξη ήταν αναπόφευκτη. Δικαιολογημένη και η έκρηξη του Δημάρχου Θύμιου Καραΐσκου που τυχαίνει να είναι και νομικός, όταν διαπίστωσε ότι αμφισβητήθηκε η νομική εγκυρότητα της εισήγησης που έκανε ο ίδιος. “Πιστεύεται ότι εγώ ως Δήμαρχος θα μπορούσα ποτέ να παρασύρω το δημοτικό συμβούλιο σε μια μη νόμιμη απόφαση;” ήταν το σχόλιο του Δημάρχου στις απόρίες και τις ενστάσεις των δημότικών συμβούλων της αντιπολίτευσης.

Όταν επιδιώκεις να κάνεις κάτι μεγάλο, χρειάζεσαι να έχεις στη φαρέτρα σου και μια ομόφωνη απόφαση του κορυφαίου θεσμικού οργάνου όπως είναι το δημοτικό συμβούλιο της πόλης. Και κάνεις κάθε συμβιβασμό και υποχώρηση για να την εξασφαλίσεις. Είναι προϋπόθεση για να συζητήσεις σοβαρά με το κεντρικό κράτος την παραχώρηση του περιουσιακού στοιχείου και την χρηματοδότηση του σχεδίου που έχεις εκπονήσει. Διαφορετικά δεν κάνεις τον κόπο να χτυπήσεις τις πόρτες των υπουργείων. Πέρα από τη νομική διάσταση που έχει το θέμα η αξιοποίηση της ΠΕΛ είναι κατ΄ εξοχήν πολιτικό ζήτημα και όφειλε το δημοτικό συμβούλιο να εκφραστεί πολιτικά. Πως σκέφτεται δηλαδή να αξιοποιήσει την έκταση της Πανελλήνιας Έκθεσης Λαμίας που είναι ένα περιουσιακό στοιχείο του κράτους το οποίο μέρα με τη μέρα απαξιώνεται και ρημάζει.

Κάποια στιγμή θα πρέπει να απόφασίσουμε σε αυτόν τον τόπο. Θέλουμε ή δεν θέλουμε η Αυτοδιοίκηση να έχει διεκδικητικό χαρακτήρα; Χρόνια τώρα ακούω τους αυτοδιοικητικούς να διαμαρτύρονται και να καταγγέλλουν το αθηνοκεντρικό κράτος που δεν τους επιτρέπει να έχουν την ελευθερία των κινήσεων που θα ήθελαν για να υποστηρίξουν την ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών μέσα από μια πραγματική απόκέντρωση εξουσιών και ευθυνών. Πώς όμως θα πείσεις τους υδροκέφαλους πράγματι μηχανισμούς του κράτους να σου εκχωρήσουν εξουσίες που σήμερα δεν έχεις όταν εσύ ο ίδιος δεν διεκδικείς και δεν απόδεικνύεις μέσα από δυναμικές πρωτοβουλίες ότι έχεις την ικανότητα και τις δυνατότητες να αναλάβεις όλες τις ευθύνες που απόρρέουν από την απόκέντρωση εξουσιών και ευθυνών; Τελικά ζητούμε διοικητική αυτοτέλεια αλλά δεν είμαι σίγουρος αν την πιστεύουμε κιόλας. Διότι κακά τα ψέματα. Η μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση σημαίνει και ανάληψη μεγαλύτερης ευθύνης. Διότι δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο εξουσία χωρίς ευθύνη! Κρίνοντας από τις τοποθετήσεις των δημότικών συμβούλων της μειοψηφίας δεν είμαι σίγουρος ότι την θέλουμε αυτή την ελευθερία. Μάλλον μας φοβίζει περισσότερο.

Χρόνια τώρα παραπονιόμαστε ότι δεν γίνονται μεγάλα εργα στην πόλη μας και στο νομό και είμαστε εμείς αυτοί που γκρινιάζουμε κάθε φορά για την αδυναμία της περιοχής να προσελκύσει επενδυτικά κεφάλαια. Για το θέμα της Έκθεσης η θέση μας παραμένει σταθερή οπως είχε εκφραστεί από την πρώτη στιγμή. Γράφαμε τότε ότι “χρόνια συζητάμε για το τι πρέπει να κάνουμε για να την αναπτύξουμε, χωρίς να καταλήγουμε σε κάτι συγκεκριμένο. Από εκθέσεις ιδεών έχουμε χορτάσει.

Εκείνο που μας λείπει είναι τα έργα και οι πράξεις. Τώρα φαίνεται να έχουμε μπροστά μας ένα σχέδιο-πυξίδα για το πως μπορούμε να προχωρήσουμε από εδώ και πέρα. Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι να γίνουμε εξωστρεφείς και να αρχίσουμε να συζητάμε για το πώς θα βρούμε δημόσια και ιδιωτικά κεφάλαια για να χρηματοδοτήσουμε τις επενδύσεις που σχεδιάζουμε.
Διότι τα σχέδια θέλουν και λεφτά. Και αυτά δεν βρίσκονται όση δημόσια διαβούλευση κι αν κάνουμε. Επομένως  οι εμπνευστές του σχεδίου (Δήμαρχος και συνεργάτες του), να σηκώσουν τα μανίκια και να στρωθούν στη δουλειά για να φέρουν εις πέρας μια δύσκολη απόστολή, ξεπερνώντας γραφειοκρατικά εμπόδια και προβλήματα που έρχονται από το παρελθόν, κρατικίστικες αντιλήψεις και τοπικιστικά συμφέροντα που δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα σε σχέση με τις προοπτικές αυτής της πόλης.

Βολεύονται με την στασιμότητα και την υστέρηση” (21 Μαΐου 2021).


Χρήστος Αλεξανδρής