Καθημερινή Αδέσμευτη Εφημερίδα

Ζούμε ακόμη με ψευδαισθήσεις ! (Αρθρο του Χρήστου Αλεξανδρή )

Ζούμε ακόμη με ψευδαισθήσεις ! (Αρθρο του Χρήστου Αλεξανδρή )
 
Ενας αμερικανός συγγραφέας εγραψε κάποτε οτι μια εποχή φτάνει στο τέλος της , οταν οι βασικές ψευδαισθήσεις της εχουν εξαντληθεί .
Για κάθε χώρα και για κάθε οικονομία συνήθως αυτό το τέλος των ψευδαισθήσεων ερχεται πάντα μέσα απο μια μεγάλη κρίση και μια μεγάλη δοκιμασία . Τότε τα πάντα αναθεωρούνται , ολοι σκέφτονται διαφορετικά και προσπαθούν να χαράξουν μια εντελώς καινούρια πορεία διορθώνοντας τα λάθη που τους οδήγησαν στο αδιέξοδο . Η χώρα που αντιμετωπίζει προβλήματα , αναγκάζεται να μεταρρυθμιστεί , οι μεταρρυθμίσεις οδηγούν σε ανάπτυξη και η ανάπτυξη αυξάνει τα εισοδήματα των πολιτών .
Μόνο στην Ελλάδα συναντάμε την εξαίρεση στον κανόνα .
Οι ψευδαισθήσεις περι αυξανόμενης ευημερίας , που επικράτησαν την προ κρίσης περίοδο οχι μόνο δεν εχουν διαλυθεί , αλλά σε μεγάλο τμήμα του πληθυσμού παραμένουν ζωντανές .
Στην πραγματικότητα για τη χώρα μας οι ψευδαισθήσεις , οι παραισθήσεις και οι παρανοήσεις εχουν διαλυθεί απο το 2010 , οταν επισημοποιήθηκε με τον πιο τραγικό και οδυνηρό τρόπο η ελληνική χρεοκοπία , απά εμείς δεν θέλαμε να το παραδεχτούμε και να το συνειδητοποιήσουμε , γι'αυτό και συνεχίζαμε να αναζητούμε την ελπίδα στην αμετρη δημαγωγία και το λαικισμό πολιτικών ηγετών που αντι να πούν την αλήθεια στον ελληνικό λαό , υπόσχονταν εύκολες και ανώδυνες λύσεις που εμοιαζαν με την κατάργηση του νόμου της βαρύτητας .
Η μεγάλη ωστόσο στιγμή που οι ψευδαισθήσεις κατέρρευσαν με πάταγο ηρθε το πρώτο εξάμηνο του 2015 , τότε που ο ελληνικός λαός εξέλεξε μια κυβέρνηση οχι γιατί του ζήτησε να εργαστεί περισσότερο και πιο δημιουργικά για να βγεί κάποια στιγμή απο την κρίση και να επιστρέψει στην ανάπτυξη , αλλά γιατί του υποσχέθηκε να διαπραγματευτεί σκληρότερα και να πάρει απο τους πιστωτές περισσότερα για να μπορεί να συνεχίσει να ζεί οπως και πριν την κρίση χωρίς να αλλάξει τίποτα σε συνήθειες και συμπεριφορές .
Το αποτέλεσμα ηταν απολύτως καταστροφικό για τους πολίτες . Ολοι το βιώσαμε με το αχρηστο δημοψήφισμα (θλιβερή επέτειος η 5η Ιουλίου ) , την απειλή του Crexit , το κλείσιμο των τραπεζών , το τρίτο μνημόνιο και την διόγκωση του δημόσιου χρέους . Το μάθημα της ιστορίας απο εκείνη την δραματική και ταραγμένη περίοδο είναι πως ο λαικισμός και η δημαγωγική πολιτική μπορεί να οδηγήσει εναν ολόκληρο λαό στην καταστροφή .
Δυστυχώς ομως δεν φαίνεται να εχουμε διδαχτεί και πολλά πράγματα απο την υπερδεκαετή οικονομική κρίση . Ακόμη και σήμερα με τα τόσα που εχουν δεί τα μάτια μας , αρνούμαστε να κοιτάξουμε κατάματα την πραγματικότητα και περιμένουμε κάποιους αλλους σωτήρες για να μας αναπτύξουν .
Δεν είναι τυχαίο οτι υστερα απο τρία μνημόνια τα βασικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα παραμένουν αλυτα και ταυτόχρονα ακόμη και οι πιο απλές αλήθειες για την οικονομία δεν γίνονται αποδεκτές απο μεγάλη μερίδα του ελληνικού λαού .
Το πιο δυσάρεστο είναι οτι εδω και μια δεκαετία που μας χτύπησε η κρίση δεν εχουμε κάνει σχεδόν τίποτα προς την αναπτυξιακή κατεύθυνση προκειμένου να δημιουργηθούν θέσεις απασχόλησης για το ενα εκατομμύριο ανέργους . Ζούμε ακόμη με ψευδαισθήσεις και ονειρευόμαστε την σωτηρία μέσα απο ενα σχέδιο Μάρσαλ που θα ερθει ως μάννα εξ ουρανού !
 
                                                                                                                                                                            Χρήστος Αλεξανδρής
                                                                                                                                                                                 Δημοσιογράφος

   

randomness