Προσκύνημα στα Φυλακισμένα Μνήματα - Οδοιπορικό στη μαρτυρική Κύπρο κατά την 48η επέτειο της εισβολής του Αττίλα

 «Τ' ανδρειωμένου ο θάνατος, θάνατος δεν λογιέται»

Γράφει ο Πανεπιστημιακός Αριστομένης Συγγελάκης

Η Λευκωσία, η τελευταία διχοτομημένη πρωτεύουσα της Ευρώπης, διαθέτει κι άλλη μια θλιβερή αλλά συνάμα ηρωική πρωτοτυπία: τα Φυλακισμένα Μνήματα. Είναι ο τρόπος που επέλεξε ο στυγερός Κυβερνήτης της Κύπρου Χάρντινγκ προκειμένου να αποφύγει να λάβουν οι κηδείες των αγωνιστών πάνδημο χαρακτήρα Αντίστασης στην Αγγλοκρατία, Απελευθέρωσης της Κύπρου και Ένωσης με την Ελλάδα.

Στα Φυλακισμένα Μνήματα έχουν ταφεί από τους Άγγλους συνολικά 13 σπουδαίοι αγωνιστές, 9 απαγχονισθέντες και 4 που έχασαν τη ζωή τους σε μάχες. Οι 9 απαγχονισθέντες, όλοι νεότατοι (19-24 ετών), ήταν κατά σειρά οι:

- Μιχαήλ Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου (10.5.1956).

- Ανδρέας Ζάκος, Ιάκωβος Πατάτσος και Χαρίλαος Μιχαήλ (9.8.1956).

-Μιχαήλ Κουτσόφτας, Στέλιος Μαυρομάτης και Ανδρέας Παναγίδης(21.9.1956)

Τελευταίος απαγχονίστηκε στις 14 Μαρτίου 1957 ο ήρωας Ευαγόρας Παλληκαρίδης, από τους πρώτους που έκανε Αντίσταση στους Άγγλους από την ηλικία των 15 ετών: την 1η Ιουνίου 1953, την παραμονή της στέψης της Βασίλισσας Ελισάβετ, κατέβασε τη βρετανική σημαία από τον ιστό και την έσκισε. Μια σημαία που είχε μπει λίγες μέρες πριν και είχε εξοργίσει τους μαθητές της Πάφου.




Και μια σημαντική λεπτομέρεια: οι γονείς του Ευαγόρα Παλληκαρίδη ζήτησαν χάρη από την Βασίλισσα Ελισάβετ, παραμονές του απαγχονισμού του ήρωα το 1957. Και η απάντηση της Ελισσάβετ απέναντι στο αίτημα να χαρίσει τη ζωή σε έναν 19χρονο νέο, που μάλιστα είχε δικαστεί όχι για φόνο αλλά για μεταφορά όπλου που δεν χρησιμοποιούταν, ήταν: υπάρχουν νόμοι οι οποίοι και πρέπει να τηρούνται!..

Στα Φυλακισμένα Μνήματα είναι θαμμένοι ακόμα τέσσερις αγωνιστές της Ε.Ο.Κ.Α. οι οποίοι έπεσαν μαχόμενοι, οι Μάρκος Δράκος, Γρηγόρης Αυξεντίου, Στυλιανός Λένας και Κυριάκος Μάτσης.
Η ξενάγηση του αγωνιστή Στέλιου Παπαστυλιανού  ήταν εξαιρετική: περιεκτική, ιστορικά ακριβής και τεκμηριωμένη, με ανάδειξη του ευρύτερου ιστορικού πλαισίου του Αγώνα αλλά και παράθεση σπάνιων λεπτομερειών που δείχνουν τη βαρβαρότητα της Αγγλοκρατίας και τον ηρωισμό των Ελλήνων Κυπρίων αδελφών μας. Υπήρξαν στιγμές που ο αγαπητός κ. Στέλιος πάλευε να υπερνικήσει τη συγκίνησή του (και τη συγκίνησή μας) για να συνεχίσει την σπουδαία αφήγησή του.



Φύγαμε συγκλονισμένοι και εθνικά υπερήφανοι. Αλλά και προβληματισμένοι:

-Αλήθεια, πόσοι νεοέλληνες γνωρίζουν την ύπαρξη των Φυλακισμένων Μνημάτων;

-Αλήθεια, πόσες εκδρομές σχολείων από την Ελλάδα έχουν ως προορισμό τη μαρτυρική Κύπρο και τα Φυλακισμένα Μνήματα, το πιο ιερό μνημείο του αντιαποικιοκρατικού αγώνα και του αγώνα για την Ένωση της Κύπρου με τη Μητέρα Ελλάδα; Όταν, μάλιστα, οι μαθητικές εκδρομές προς την Ελλάδα είναι κανόνας για τα σχολεία της Κύπρου;

Αλήθεια, έως πότε θα υπάρχουν Έλληνες που μετέχουν με ασύγγνωστη ελαφρότητα στις εορταστικές εκδηλώσεις για τα γενέθλια της Βασίλισσας Ελισάβετ; Της κεφαλής της Βρετανικής Αυτοκρατορίας που έχει βάψει τα χέρια της στο αίμα χιλιάδων αγωνιστών και επέτρεψε τη γενοκτονία ολόκληρων λαών;

-Αλήθεια, έως πότε θα συνεχίσουμε να αγνοούμε την ένδοξη Ιστορία μας δίνοντας το περιθώριο στους κυνικούς αναθεωρητές να αλλοιώνουν και να αμαυρώνουν την ιστορική μνήμη του ελληνικού έθνους;

Ας ελπίσουμε ότι η Γ' Ελληνική Δημοκρατία, τη γενέθλια πράξη της οποίας τιμούμε κάθε χρόνο στις 24 Ιουλίου, θα δώσει τις δέουσες απαντήσεις. Πριν να είναι πολύ αργά!...