2026: Συνεχίζουμε

Γράφει ο
Γιώργος Καρανάσιος
gkaranasios24@gmail.com

Ας το πούμε έξω από τα δόντια, χωρίς ωραιοποιήσεις:
η κρίση που ζούμε δεν είναι μόνο οικονομική ή θεσμική.
Είναι βαθιά, δομική κρίση παιδείας.
Δεν μας την επέβαλε καμία «κακή εποχή».
Τη χτίσαμε μόνοι μας, επιλογή την επιλογή.
Μπερδέψαμε την παιδεία με τα χαρτιά, τα μόρια, τις εξετάσεις, τα δημόσια λάφυρα. Κάναμε τη γνώση εργαλείο ανέλιξης και τη μόρφωση διακοσμητικό τίτλο.
Ξεχάσαμε ότι παιδεία σημαίνει κόπο, εσωτερική πειθαρχία, σχέση με τη σκέψη, τον λόγο, το βιβλίο, την τέχνη. Θέλει χρόνο, συνέπεια και ευθύνη, όχι συντομεύσεις.
Το σχολείο, σε μεγάλο βαθμό, μετατράπηκε σε αποθήκη άχρηστης πληροφορίας και παραδόθηκε αμαχητί στην κάθε παραπαιδεία.
Το λύκειο ευνουχίστηκε για να υπηρετεί έναν αριθμό εισαγωγής και η οικογένεια χειροκρότησε αυτή τη στρέβλωση ως «επιτυχία ζωής».
Το αποτέλεσμα είναι μπροστά μας: νέοι εξαντλημένοι πριν καν ξεκινήσουν την πανεπιστημιακή τους πορεία και στο τέλος αναγκασμένοι να φύγουν για εργασία στο εξωτερικό, η πιο κυνική «επιτυχία» του συστήματος, χωρίς μνήμη, χωρίς κρίση, χωρίς εργαλεία σκέψης.
Ο πολιτισμός εκδιώχθηκε από την εκπαίδευση, τα πανεπιστήμια απαξιώθηκαν και η κοινωνία βολεύτηκε στη μόνιμη στάση του θύματος.
Φταίνε πάντα οι άλλοι. Ποτέ εμείς.
Δεν μας έλειψαν τα χρήματα.
Μας έλειψε η παιδεία που γεννά αυτοαξιολόγηση και το θάρρος που αυτή συνεπάγεται, για να σοβαρευτούμε, να κοιταχτούμε στον καθρέφτη και να αναλάβουμε την ευθύνη για όσα ανεχτήκαμε και για όσα συνεχίζουμε να χειροκροτούμε.