25η Μαρτίου 1821 Αθανάσιος Διάκος

Γράφει η Αρχοντούλα Ζωγραφοπούλου - Τσιάμη

25η Μαρτίου διπλή γιορτή.

Θρησκευτική και εθνική μαζί. Γι’ αυτό το ρίγος και η ανατριχίλα, μας ξεπερνά. Διπλή η συγκίνηση γιατί συναντούμε τα δύο ιδεώδη του Έλληνα χειροπιαστά.

Αυτή η ημέρα αρχή του ξεσηκωμού για την απελευθέρωση μας από τα 400 χρόνια ανείπωτης σκλαβιάς, υποτίμησης, ταπείνωσης, γενικά τίποτα για τον Έλληνα, ραγιά όπως υποτιμητικά τον αποκαλούσαν, στον δικό του τόπο.

Σ’ αυτό το πανελλαδικό ξεσήκωμα ήταν ανεπόφευκτες οι ανθρώπινες απώλειες δυστυχώς. Άλλωστε αυτός ήταν και ο όρκος τους: «Ελευθερία ή θάνατος».

Για εμάς τους Λαμιώτες έχει μεγάλη σημασία αυτή η ημέρα. Καθότι το πρωτοπαλίκαρο της Φωκίδας, ο Αθανάσιος Διάκος, άφησε την τελευταία του πνοή εδώ στη Λαμία, στο Ζητούνι, με τον χειρότερο θάνατο, αφού τον σούβλισαν ζωντανό, γιατί δεν κατάφεραν να τον αλλαξοπιστήσουν, απαντώντας εκείνος με το χαρακτηριστικό του. «Πάτε κι εσείς και η πίστη σας μουρντάτες να χαθείτε. Εγώ γραικός γεννήθηκα, γραικός και θα πεθάνω».

Ο Αθανάσιος Διάκος αυτός ο ήρωας, για εμάς τους Λαμιώτες θα μένει πάντα ζωντανός, αφού θα μας τον θυμίζει το άγαλμά του και ο τάφος του στο κέντρο της Λαμίας μας.