Δίπλωμα ευρεσιτεχνίας!

Γράφει ο Χρήστος Αλεξανδρής

Στις καθημερινές μας συναναστροφές και τις παρέες μας κάθε φορά που ακούγονται παράλογα πράγματα από τον συνομιλητή μας,  συνήθως του απαντάμε με τη φράση ''πόσα θες να μας τρελάνεις ''. Αυτό ακριβώς ζούμε σήμερα με το ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα κόμματα της Αριστεράς.
Οι άνθρωποι έχουν βαλθεί να μας τρελάνουν. H τελευταία εξέλιξη της διαγραφής του Παύλου Πολάκη δεν αποτελεί καν είδηση,  αν σκεφτούμε ότι στο κόμμα αυτό από τον καιρό που έχασαν την εξουσία τα στελέχη αλληλοσπαράσσονται.
Ο πρόεδρος του κόμματος Σωκράτης Φάμελλος πριν λίγο καιρό στη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ  έκανε μια εισήγηση,  να συμπορευτούν με τον πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα που παραιτήθηκε  από βουλευτής και έφυγε από το κόμμα. 
Η πρόταση αυτή έγινε αποδεκτή από την πλειοψηφία των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ. Αποφάσισαν δηλαδή τα στελέχη του κόμματος να... συμπορευτούν με έναν πολιτικό που τους εγκατέλειψε ''εν πλω'' και να συνταχθούν με τις μελλοντικές κινήσεις του πρώην πρωθυπουργού,  χωρίς να γνωρίζουν ποιες θα είναι αυτές. 
Επί της ουσίας αποφάσισαν να εγκαταλείψουν το δικό τους κόμμα, περιμένοντας να ενταχθούν σε ένα νέο κόμμα που θα φτιάξει ο πρώην πρωθυπουργός χωρίς να γνωρίζουν ακόμη ούτε το πώς θα λέγεται ούτε το πότε θα ιδρυθεί. Το έμαθαν μόλις χθες. Παράξενα έως παράλογα πράγματα συμβαίνουν στο χώρο της Αριστεράς. 
Εκτός από το δράμα του ΣΥΡΙΖΑ, ζήσαμε και το δράμα της ''Νέας Αριστεράς''. Ενός κόμματος που προέκυψε μέσα από τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ και σήμερα κινδυνεύει αν δεν έχει συμβεί ήδη να εξαϋλωθεί! Ορισμένα στελέχη θέλουν να πάνε στο κόμμα Τσίπρα, κάποια άλλα να συνεργαστούν με το ΣΥΡΙΖΑ, ενώ υπάρχουν και αυτοί που θέλουν να συνεργαστούν με το κόμμα του Βαρουφάκη. 
Ο Τσακαλώτος δεν θέλει να συνεργαστεί με το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, ο Βαρουφάκης δεν θέλει τον Τσίπρα αλλά δεν θέλει και τον Τσακαλώτο και κανένας δεν μπορεί να καταλάβει τι ακριβώς θέλουν όλοι αυτοί που κινούνται στο χώρο της Αριστεράς. Στην πορεία και ενώ βαδίζαν από διάσπαση σε διάσπαση,  τελευταία ακούσαμε και ένα άλλο αφήγημα. Την ένωση όλων των δυνάμεων της Αριστεράς για να πέσει ο Μητσοτάκης. Δεν ξέρω πως εννοούν την ένωση των προοδευτικών δυνάμεων εκεί στην Αριστερά, αλλά αυτό που εμείς καταλαβαίνουμε είναι ότι στις διασπάσεις τα στελέχη της Αριστεράς ειναι ''μανούλες''. Έχουν  πάρει όλοι ''διπλώματα ευρεσιτεχνίας'' και μάλιστα επιδεικνύοντας τέτοια εφευρετικότητα που κανένα άλλο κόμμα δεν μπορεί να τους συναγωνιστεί! Οι απλοί ψηφοφόροι δε, αδυνατούν να τους παρακολουθήσουν.
Από το 2019,  την χρονιά που έχασαν την εξουσία και βρέθηκαν στην αντιπολίτευση παράγουν πολύ μεγαλύτερη εσωστρέφεια από αυτή που θα μπορούσαν να αντέξουν οι ψηφοφόροι τους.
Έξι χρόνια τώρα ζουν μια διαρκή κρίση και βαδίζουν από διάσπαση σε διάσπαση οδηγώντας το κόμμα στα τάρταρα της ανυποληψίας.
Η δημοσκοπική τους κατρακύλα δεν έχει τελειωμό.Με τα καμώματα τους απώλεσαν μόνοι τους το πολιτικό κεφάλαιο και τη δύναμη του 32% που ο λαός τους έδωσε στις κάλπες του 2019. Έκτοτε βρίσκονται συνεχώς στα χαρακώματα αμφισβητώντας ο ένας τον άλλον.
Τα ''συντροφικά μαχαιρώματα'', γίνονται θέαμα για τα δελτία ειδήσεων,  όμως δεν απασχολούν πλέον τους πολίτες που στις εκλογές του 2019 τους εμπιστεύτηκαν με την ψήφο τους το σημαντικό ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης και σήμερα απογοητευμένοι και αηδιασμένοι για όλα αυτά που συμβαίνουν,  εγκατέλειψαν το ΣΥΡΙΖΑ. Είναι τόσο βαθιά όμως η κρίση στο ΣΥΡΙΖΑ που όλα δείχνουν ότι το κόμμα αυτό πνέει τα λοίσθια.
Μετά τους ψηφοφόρους,  φεύγουν απο τον ΣΥΡΙΖΑ και τα στελέχη. Ίσως χρειαστεί έξω από τα γραφεία του να μπει μια φρουρά για να φυλάει ''πολιτικά κενοτάφια'... ηρώων και αγωνιστών της ριζοσπαστικής Αριστεράς που χάθηκαν μετά από μια θανάσιμη σύγκρουση με την πραγματικότητα!