Έτσι θα έρθουν οι επενδυτές;

Γράφει ο Χρήστος Αλεξανδρής

Την ανάγκη αξιοποίησης του ιαματικού πλούτου της περιοχής ανέδειξε η προχθεσινή συζήτηση στο Δημοτικό συμβούλιο Λαμίας. Μετά από εισήγηση-πρόταση του δημοτικού συμβούλου Βασίλη Κυριακάκη και επικεφαλής της παράταξης «Παρέμβαση Πολιτών για τη Λαμία», αποφασίστηκε να συσταθεί μια Επιτροπή από δημοτικούς συμβούλους που θα εξετάσει τις δυνατότητες που υπάρχουν και σε σύντομο χρονικό διάστημα θα φέρει στο δημοτικό συμβούλιο ολοκληρωμένη πρόταση αξιοποίησης των ιαματικών πηγών των Λουτρών Υπάτης, των Θερμοπυλών και των Ψωρονερίων.
Είναι από τις λίγες φορές τα τελευταία χρόνια που έρχονται για συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο θέματα που έχουν να κάνουν με το μέλλον αυτού του τόπου και τις αναπτυξιακές του προοπτικές. Γενικά στο δημοτικό συμβούλιο Λαμίας απουσιάζουν αυτές οι συζητήσεις και τις περισσότερες φορές οι δημοτικοί σύμβουλοι αναλώνονται σε ανούσιες αντιπαραθέσεις και προσωπικές διαμάχες που δεν ενδιαφέρουν τους δημότες.
Από αυτή την άποψη, η πρόταση που κατέθεσε στο δημοτικό συμβούλιο ο Βασίλης Κυριακάκης για τη διεκδίκηση της ιδιοκτησίας των ιαματικών πηγών, προκειμένου να αξιοποιηθούν από την τοπική αυτοδιοίκηση, έχει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Προσπερνώντας αυτό που συχνά λέγεται και έχει επικρατήσει ως εθιμικό δίκαιο, ότι δηλαδή, αν θέλεις να μην προχωρήσει ένα θέμα, συστήνεις μια επιτροπή, και θα θέσω ευθέως το ερώτημα: Πόσο ρεαλιστική και πόσο υλοποιήσιμη είναι η πρόταση του δημοτικού συμβούλου της παράταξης της μειοψηφίας, την οποία ασπάστηκε το σύνολο των δημοτικών συμβούλων για να καταλήξουν σε μια ομόφωνη απόφαση για τη σύσταση μιας 5μελούς διαπαραταξιακής επιτροπής;
Πόσο ρεαλιστικό και εφικτό είναι σήμερα να ακυρωθεί ένας διαγωνισμός που βρίσκεται σε εξέλιξη, χωρίς «τον κίνδυνο να υπάρξουν αστικές αποζημιώσεις από τους συμμετέχοντες στο διαγωνισμό», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο πρώην Δήμαρχος Λαμίας Θύμιος Καραΐσκος;
«Η ακύρωση του διαγωνισμού δεν αποτελεί άρνηση της ανάπτυξης ούτε επιστροφή στην εγκατάλειψη. Αποτελεί όρο για να εξεταστεί διαφορετική αναπτυξιακή διαδρομή, με διασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα του χώρου και του Ιαματικού Πόρου, στην οποία η τοπική κοινωνία δεν θα είναι θεατής αλλά διαμορφωτής και ωφελούμενος», υποστήριξε ο δημοτικός σύμβουλος Βασίλης Κυριακάκης, αλλά αυτή η δήλωση δεν διασφαλίζει ότι όλα θα εξελιχθούν σύμφωνα με τις επιθυμίες μας.
Θέτω τα ερωτήματα αυτά γιατί δεν βρισκόμαστε στη δεκαετία του '70 και του ΄80 για να γίνεται συζήτηση για το δημόσιο έλεγχο των ιαματικών πηγών του τόπου. Ήταν η περίοδος πλήρους απαξίωσης του ιαματικού πλούτου του τόπου που έμεινε αναξιοποίητος, με τις εγκαταστάσεις να εγκαταλείπονται στην τύχη τους.
Σήμερα η Ελλάδα άρχισε να αναπροσαρμόζει τις οικονομικές της δυνατότητες και να σχεδιάζει επενδύσεις στον ιαματικό τουρισμό μέσω του ΤΑΙΠΕΔ και του Ταμείου Ανάκαμψης, χωρίς να έχει καταφέρει ακόμη να προσελκύσει τις επενδύσεις που θα περίμενε. Όχι μόνο στον ιαματικό τουρισμό, αλλά και στον τομέα της βιομηχανίας.
Πάρτε για παράδειγμα τη ΛΑΡΚΟ. Το κράτος αποδείχθηκε ανίκανο να την διοικήσει και να την κάνει παραγωγική και εξαγωγική και όταν θέλησε να την πουλήσει σε ιδιώτες δεν ήταν και πολλοί οι ενδιαφερόμενοι. Στο τέλος και ο μοναδικός που βρέθηκε δεν κατάφερε να την εκσυγχρονίσει και να τη θέσει σε λειτουργία.
Όταν υπήρχε επενδυτικό ενδιαφέρον, εμείς βγαίναμε στο δρόμο για να προστατέψουμε το δημόσιο έλεγχο πλουτοπαραγωγικών μονάδων. Με μεγάλο οικονομικό και κοινωνικό κόστος διαπιστώσαμε ότι τελικά υπάρχει και κάτι χειρότερο από την εκμετάλλευση. Το να μην θέλει κανένας να σε εκμεταλλευτεί!
Και αυτό ισχύει και στο ζήτημα των Ιαματικών Πηγών. Ίσως η 5μελής επιτροπή που συστάθηκε στο δημοτικό συμβούλιο Λαμίας φροντίσει να έρθουν οι επενδυτές!