Χτυπάνε καμπάνες και καμπανάκια!

Γράφει ο
Χρήστος Αλεξανδρής

Καμπάνες και καμπανάκια χτυπά στη κυβέρνηση και την αντιπολίτευση η νέα δημοσκόπηση της Μέτρον Αναλυσις.

Η κυβέρνηση συγκεντρώνει τα χαμηλότερα ποσοστά της δεκαετίας καταδεικνύοντας την αδυναμία του επιτελικού κράτους να αλλάξει την ατζέντα και να κάνει ένα άλμα μεγαλύτερο από τη φθορά η οποία αποτυπώνεται με μια δημοσκοπική πτώση 2,5 ποσοστιαίων μονάδων. Στη ζυγαριά της μέτρησης οι αρνητικές γνώμες για την κυβέρνηση συγκεντρώνουν ποσοστό 71%, με τις θετικές στο 24%.

Καμπάνες και καμπανάκια χτυπά η δημοσκόπηση και για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, το ΠΑΣΟΚ. Παρά τη μικρή άνοδο που καταγράφει το τελευταίο διάστημα, οι αρνητικές γνώμες είναι στο 77%,,ενώ δεν είναι καθόλου καλή και η εικόνα που έχουν οι πολίτες για τον πρόεδρο του κόμματος Νίκο Ανδρουλάκη. Συμπερασματικά και με βάση τα ευρήματα της δημοσκόπησης κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση έχουν μπροστά τους ένα αγεφύρωτο (προς το παρόν τουλάχιστον) χάσμα προσδοκιών και στόχων. 

Η Νέα Δημοκρατία απέχει πολύ από το να διαβεί τον ''Ρουβίκωνα'' της αυτοδυναμίας και το ΠΑΣΟΚ είναι ένας ''δρομέας'' μεγάλων αποστάσεων,  που βρίσκεται πολλούς γύρους πίσω από το να ελπίζει ότι θα κόψει πρώτο το νήμα στο φίνις του πολιτικού αγώνα. Εκεί ακριβώς βρισκόμαστε σήμερα. Το μεγάλο πρόβλημα της Νέας Δημοκρατίας φαίνεται να είναι το γεγονός ότι τα θετικά της μηνύματα επισκιάζονται πάντα από τα αρνητικά γεγονότα που σημαδεύουν την κυβερνητική της πολιτική. Για παράδειγμα καθόλου δεν φαίνεται να μέτρησε στις επιλογές των ερωτηθέντων η ανακοίνωση  από τον πρωθυπουργό των νέων μέτρων στήριξης του εισοδήματος των πολιτών και η προσπάθεια συνολικά της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις της μεγάλης ενεργειακής κρίσης με το ράλι ανατιμήσεων στα καύσιμα. 

Αυτό όμως φαίνεται να είναι και το μεγάλο πρόβλημα του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Το γεγονός δηλαδή ότι μέσα σε αυτή τη συγκυρία δεν μπορεί ''να σηκώσει κεφάλι'',  να καρπωθεί τη φθορά του κυβερνώντος κόμματος για να αποτελέσει τον μεγάλο αντίπαλο της κυβέρνησης στις εκλογές που έρχονται.

Ο διάσημος οικονομολόγος Γιόσεφ Σουμπέτερ από τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα,  είχε ορίσει τη δημοκρατία ως έναν ανταγωνισμό ανάμεσα σε ομάδες πωλητών με σκοπό να πείσουν τους ψηφοφόρους να αγοράσουν το προιόν τους.

Στο δρόμο προς τις κάλπες αυτό ακριβώς είναι σήμερα το πλεονέκτημα της κυβέρνησης. Σε αυτή την κούρσα του πολιτικού ανταγωνισμού μπορεί ολοένα και λιγότεροι να αγοράζουν τις πολιτικές της Νέας Δημοκρατίας,  όμως  η πλειοψηφία των πολιτών που απαντούν στις ερωτήσεις των δημοσκόπων,  εξακολουθούν να προτιμούν αυτές τις πολιτικές,  ίσως γιατί τα άλλα κόμματα -αναφέρομαι κυρίως στο ΠΑΣΟΚ-,  δεν έχουν  πείσει τους ψηφοφόρους να ''αγοράσουν ''τις δικές του ιδέες και τις δικές τους προτάσεις διακυβέρνησης της χώρας. Βέβαια άλλη συζήτηση κάνουμε σήμερα για τη δυναμική των κομμάτων και εντελώς άλλη συζήτηση θα κάνουμε αργότερα όταν θα έχουν... συστηθεί στην ελληνική κοινωνία και τα κυοφορούμενα νέα κόμματα του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού. 

Η ανακοίνωση των νέων κομμάτων θα λειτουργήσει ως επιταχυντής των πολιτικών εξελίξεων. Σε κάθε περίπτωση αυτό που θα συμβάλλει καθοριστικά στη διαμόρφωση του αποτελέσματος των εκλογών θα είναι το μέγεθος της αποχής. Σύμφωνα με όλες τις δημοσκοπήσεις,  το 70% των πολιτών θέλει πολιτική αλλαγή. Ωστόσο το ερώτημα που δεν μπορεί να απαντηθεί σήμερα είναι πόσοι από αυτούς που δηλώνουν στις δημοσκοπήσεις ότι θέλουν πολιτική αλλαγή,  θα είναι παρόντες την ημέρα που θα στηθούν οι κάλπες.

Δεν θα κάνουμε εικασίες για το αν θα καταφέρουν τα νέα κόμματα να κινητοποιήσουν τους πολίτες που απέχουν από τις εκλογές. Δεν είμαστε οιωνοσκόποι. Η άποψη μας πάντως είναι ότι η μεγάλη πρόκληση που έχουν μπροστά τους οι βασικοί παίκτες του πολιτικού μας συστήματος είναι να βρουν τον τρόπο να επανασυνδέσουν τα κομμάτια ενός κατακερματισμένου πολιτικού σκηνικού. Εάν αποτύχουν σε αυτή την αποστολή τότε οι καμπάνες και τα καμπανάκια θα ηχήσουν πιο εκκωφαντικά για όλους!