Μεγάλη Εβδομάδα Τα πάθη του Χριστού

Γράφει η

Αρχοντούλα  Ζωγραφοπούλου - Τσιάμη

Μπήκαμε ήδη στη Μεγάλη Εβδομάδα όπου άρχισαν οι ευχές για καλό Πάσχα να δίνουν και να παίρνουν. 
Μπαίνουν στη σειρά τα δώρα για τα βαφτιστήρια, για τα ψώνια μας και γενικά οι προετοιμασίες μας για τη μεγάλη γιορτή της αγάπης, το Άγιο Πάσχα, η Λαμπρή, η Ανάσταση του Χριστού μας.
Καλή Ανάσταση λοιπόν και από εμάς, ξεκινώντας από τον ‘’Λ.Τ.’’ καθώς και σ΄ όλους τους συντοπίτες μας και όχι μόνο.
Όλα αυτά είναι οι γλυκές μας έννοιες.
Οι μεγάλες γιορτές όμως για τους πονεμένους, για τους πενθούντες και βαρυπενθούντες είναι ημέρες βαριές εφιαλτικές.
Γιατί καμία δύναμη δεν ελαφρώνει το ασήκωτο βάρος του πόνου για τα απόντα προσφιλή τους άτομα.
Στο σημείο αυτό εγώ προσωπικά θέλω να σταθώ εδώ σήμερα κάνοντας μια μικρή αναφορά στο συνεργάτη του ‘’Λ.Τ’’ επί σειρά ετών, ο λόγος μου για το Φοίβο Ιωσήφ που τόσο νωρίς έφυγε από τη ζωή. Έφυγε από τη ζωή στα 77 του χρόνια που θα πει νέος για την εποχή μας. Εφυγε ο Φοίβος.
Ενας ωραίος άνθρωπος που έγραψε ιστορία για την προσφορά του καθώς και τη συμμετοχή του στα κοινά του τόπου του.
Ένα ενεργό μέλος της τοπικής μας κοινωνίας. Εφυγε ένας τόσο σπουδαίος τοπικιστής. Εύχομαι να τον μιμηθούν οι νέοι μας για να είναι χρήσιμοι στον τόπο τους. Για 12 περίπου χρόνια το κείμενό του έμπαινε δίπλα στο δικό μου και τον έβλεπα σαν έναν καλό μου γείτονα, πάντα εκεί στη σελίδα 7 του ‘’Λ.Τ.’’ θα δυσκολευτώ μέχρι να συνειδητοποιήσω την απουσία του. Ο θάνατος του Φοίβου με λύπησε αλλά και με στενοχώρησε πολύ, πάρα πολύ. Πριν λίγο καιρό μιλήσαμε, ήταν ευγενέστατος και αποφασίσαμε να συναντηθούμε και φάνηκε πως το χάρηκε πολύ.
Το ραντεβού μας δυστυχώς ακυρώθηκε για ν΄ αφήσει ένα κενό.
Θέλω μέσα από την καρδιά μου να παρακαλέσω την οικογένειά του και όλους τους δικούς του να δεχτούν τα θερμά και ειλικρινή συλλυπητήρια.
Σαν τον Φοίβο άνθρωποι γεννιούνται ανάρια
Φοίβο Ιωσήφ πάντα θα βρίσκεσαι
στη θύμησή μου.
Ο Θεός να σε έχει πάντα υπό την σκέπη.