Το Πανανθρώπινο και υπερθρησκευτικό Πάσχα

Γράφει ο Παναγιώτης Ιακωβής

Η βαθιά νοηματοδοσία του εορτασμού του Πάσχα, αποτελεί σημείο αναφοράς για την Ανθρωπότητα, ανεξάρτητα από τις θρησκευτικές της πεποιθήσεις.
Και αυτό διότι η θυσία για μια καλύτερη Ανθρωπότητα, ορίζει την νίκη έναντι του θανάτου. Ουδείς θα μείνει «αθάνατος» (δεν εννοώ διάσημος) επειδή «πέρασε ωραία» στη ζωή του, αλλά διότι προσέφερε στους γύρω του. Διότι στήριξε μια πιο ανθρώπινη και αλληλέγγυα κοινωνία. Το καίριο χαρακτηριστικό του Είδους μας. Το εξελικτικό μας πλεονέκτημα.
Δυστυχώς, κάτι τέτοιο δεν εκτιμάται πάντοτε από τις εκάστοτε κοινωνικές δομές, που δεν δύνανται να αναγνωρίσουν όσους τις οδηγούν μπροστά στην πρόοδο και ενίοτε τους τιμωρούν φρικτά. Ας θυμηθούμε τον Ιησού και τον Σωκράτη.
Για να επέλθει όμως η Ανάσταση δεν είναι επαρκής συνθήκη η καθ' οιονδήποτε τρόπο «Σταύρωση». Η τελευταία, απαιτείται να συνοδεύεται από την συγχώρεση και την συνειδητή προσπάθεια να διδασκόμαστε από τα σφάλματά μας.
Η Αθανασία δεν είναι όνομα, αλλά Πασχαλινή Διδαχή. Η Ιστορία, ενίοτε, κατατάσσει ορθά.
Καλή Ανάσταση στην πόλη, την περιφέρεια, την Πατρίδα και την Ανθρωπότητα, που δέθηκαν πισθάγκωνα από τα δεσμά του λαϊκισμού, της ανούσιας «επικοινωνίας» και της πρωτοφανούς επέλασης της επικίνδυνης ελαφρότητος και επιδερμικότητος.
Αρκετά με την οπισθοδρόμηση.
Το σκοτάδι δεν θα περάσει.
*Και προς Θεού: Ας μην μετατρέψουμε όλες τις γιορτές σε έναν ομοιόμορφο χυλό από καρναβαλικό πανηγύρι. Ο κάθε εορτασμός έχει τη δική του σοβαρή νοηματοδοσία.