...Σιγά μη σε...

Αν ….Γιατί όχι;… 
Όταν αρρωσταίνει ο άνθρωπος τρέχει στους γιατρούς. 
ΦΥΣΙΚΑ και έχουμε δωρεάν περίθαλψη!!!
Έλα όμως που δεν ισχύει για όλους μας…. Σιγά μη σε… σφάξουνε… συγγνώμη σε εγχειρήσουνε ήθελα να πω…δωρεάν…
Πράξη 1η: Η ανηψιά μου, αφού εξάντλησε κάθε δυνατότητα θεραπείας για να αποφύγει την επέμβαση, τελικά δεν το απέφυγε. Έτσι έκανε σπονδυλοδεσία κλπ. (ιατρικοί όροι δεν τους γνωρίζω). Φυσικά σε δημόσιο νοσοκομείο, αφού για να κάνει την ίδια επέμβαση σε ιδιωτική κλινική ζητούσαν από 8.500€ μέχρι 12.000€. 
Σημειωτέον ότι αν την έκανε σε ιδιωτική κλινική, θα γινόταν με Laser και τη μία ημέρα θα την έκανε και την άλλη θα ήταν στο σπίτι της και το σπουδαιότερο σε ένα μήνα θα ήταν σε θέση να εργαστεί. Ενώ τώρα κάθισε 4 ημέρες στο νοσοκομείο, πέρασε πάνω από μήνας και…έχει δρόμο μπροστά της για να μπορέσει να περπατήσει καλά, να είναι ικανή να δουλέψει. Θα χρειαστούν φυσικοθεραπείες και δεν ξέρω τι άλλο και όλα αυτά χρειάζονται χρήματα, τα έξοδα του σπιτιού (ενοίκιο κλπ.), επιβίωσης τρέχουν… έχει ένα χρόνο που πάει από γιατρό σε γιατρό, χωρίς να είναι σε θέση να δουλέψει, χωρίς χρήματα, με πόνους και όλα αυτά γιατί δεν είχε τα απαραίτητα χρήματα να κάνει την επέμβαση σε χρόνο μηδέν.
Εδώ θα ήθελα να επισημάνω ότι υπάρχουν γιατροί σε Δημόσια νοσοκομεία που όχι μόνο τιμούν στο έπακρο το λειτούργημά τους, αλλά αποτελούν «φωτεινά» παραδείγματα για όλους τους υπόλοιπους!!
Πράξη 2η: Έκανε την επέμβαση, γύρισε στο σπίτι της, φορτωμένη με… μπόλικα φάρμακα, πληρωμένα απ’ την ίδια, (αφού έγινε έρανος σε συγγενείς και φίλους για να βρεθεί το ποσό). 
Στις 15 ημέρες έπρεπε να κόψει τα ράμματα. Για να μην ξαναταξιδέψει στην Αθήνα (εκεί έγινε η επέμβαση, εκείνη μένει Λαμία), σκέφτηκε να το κάνει εδώ στο νοσοκομείο, γιατί ο ιδιώτης γιατρός έπρεπε να πληρωθεί και…. ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος…
Έλα όμως που κι εκεί χρειάστηκε να παρέμβει φίλος… φίλου… για να γίνει η δουλειά (ασχολίαστο). 
Πράξη 3η: Και σκέφτομαι εγώ τώρα πώς θα ήταν αν… λέω αν… τα πράγματα ήταν “λίγο” διαφορετικά… 
Αν ας πούμε, αν χρειαζόταν μια παρόμοια με την ανηψιά μου επέμβαση ο οποιοσδήποτε υπουργός υγείας (προς Θεού δεν θα ευχόμουν για κανέναν άνθρωπο επί γης να πάθει το οτιδήποτε κακό, αντιθέτως, το απεύχομαι για όλο τον κόσμο), αν λοιπόν γινόταν αυτό και αν… ο εν λόγω ασθενής, πιστός στο σύστημα υγείας επέλεγε να κάνει την επέμβαση με τον τρόπο που την έκανε η ανηψιά μου και με την ίδια σειρά θεραπείας…
Αν… όλοι οι γιατροί αμείβονταν απ’ το κράτος καλά, δεν θα χρειαζόταν ποτέ το «φακελάκι», αν τα κρατικά νοσοκομεία διέθεταν τα ίδια μέσα με τους ιδιώτες γιατρούς, αν όλοι οι ασθενείς είχαν την ίδια περίθαλψη, χωρίς να χρειάζεται να βάλουν το χέρι βαθιά στην τσέπη θα ήμασταν όλοι ευχαριστημένοι. Δε θα χρειαζόταν να έχεις ένα… σκασμό λεφτά, για να αποκτήσεις πάλι την υγεία σου, γιατί σ’ αυτό τον κόσμο πρέπει να είμαστε όλοι ίσοι, ή μήπως πάλι όχι…  μήπως κάποιοι είναι πιο… ίσοι απ’ τους άλλους, ποιος ξέρει… μπορεί… μπορεί;
Καλά, καλά μη σκουντάτε όλοι μαζί, μόλις ξύπνησα… και το μετάνιωσα… γιατί ήμουν καλύτερα στο συννεφάκι μου!!!
Και έζησαν αυτοί καλά
κι εμείς…
μη χειρότερα…

Με εκτίμηση
και απορία…
Μάγδα Οικονόμου