Καθημερινή Αδέσμευτη Εφημερίδα

Στην αυγή ενός νέου ψυχρού πολέμου!

Άρθρο του Χρήστου Αλεξανδρή

 

Στην Κορνουάλη οι πλουσιότεροι και ισχυρότεροι επανασχεδίασαν το μέλλον του κόσμου. Για να συμβεί αυτό μεσολάβησαν συνταρακτικά γεγονότα. Η οικονομική κρίση του 2008, οι ανισότητες,το Brexit,η κλιματική αλλαγή, η άνοδος αυταρχικών ηγετών,η κατάρρευση οικονομιών, οι φορολογικοί παράδεισοι, το μεταναστευτικό -προσφυγικό.
Με την πανδημία φαίνεται να κλείνει ένας κύκλος που χαρακτηρίστηκε από το άνοιγμα των οικονομιών στον κόσμο,την απελευθέρωση των αγορών και ανοίγει ένας καινούριος με την επιστροφή σε προστατευτικές πολιτικές και στον παρεμβατικό ρόλο του κράτους.
Κυκλική είναι πάντα η οικονομία.Ο οικονομολόγος που το είπε πρώτος πέθανε στις φυλακές του πρώην σοβιετικού μπλοκ (Κοντράτιεφ). Έκτοτε όλοι οι σοβαροί οικονομολόγοι ασπάζονται τη θεωρία του.
Το πιο παράδοξο όμως είναι ότι ο προβληματισμός ξεκινά από τους ηγέτες χωρών που πρωτοστάτησαν στην προώθηση της παγκοσμιοποίησης και της πολιτικής των ανοιχτών συνόρων και των ανοιχτών αγορών.
Ποιος αλήθεια θα φανταζόταν στις αρχές της δεκαετίας του 90 ότι η χώρα με τις μεγαλύτερες ανισότητες στον κόσμο θα ήταν η Αμερική, η χώρα δηλαδή που επένδυσε στην παγκοσμιοποίηση για να αυξήσει τον πλούτο της.
Σίγουρα η παγκοσμιοποίηση δεν είναι για πέταμα.Έφερε πολλά καλά στον κόσμο.
Έγινε αιτία για μια γιγαντιαία μεταφορά πλούτου από την Δύση στην Ανατολή.Τεράστια κεφάλαια μαζί με παραγωγικές επενδύσεις μεταφέρθηκαν στην Ασία, συντελώντας σε μια σειρά από οικονομικά θαύματα και ανεβάζοντας αλματωδώς το βιοτικό επίπεδο των λαών στις ασιατικές χώρες. Αυξησε όμως τις ανισότητες στο εσωτερικό των χωρών.
Οι υποσχέσεις που είχαν δοθεί στους λαούς για ανάπτυξη και ευημερία αθετήθηκαν με αποτέλεσμα μεγάλα τμήματα του πληθυσμου να μην μπορέσουν να ακολουθήσουν τις εξελίξεις και να μείνουν πίσω. Η ψήφος υπέρ του Τράμπ και του Brexit είναι η περίτρανη απόδειξη.
''Οι συμμαχίες αρχίζουν να διαλύονται απ' τη στιγμή που απομακρύνεται ο κοινός κίνδυνος'' είχε πει κάποτε ο Χάρολντ Νίκολσον.
Από τη στιγμή που έφυγε από το προσκήνιο η Ρωσική αρκούδα,ο τίγρης έμεινε μόνος του στον κόσμο και άρχισε να φοροδιαφεύγει και να κερδοσκοπεί.
Ο λόγος σήμερα που οι ηγέτες έχουν αρχίσει να σκέφτονται πάλι τις συμμαχίες είναι γιατί στον ορίζοντα έχει εμφανιστεί ένας άλλος κοινός κίνδυνος.Είναι η Κίνα που με ένα αυταρχικό πολιτικό σύστημα που όμως αποδεικνύεται πολυ αποτελεσματικό στην οικονομία και την αντιμετώπιση κινδύνων και απειλών,αμφισβητεί την πρωτοκαθεδρία της Δύσης και της φιλελεύθερης δημοκρατίας με τους αντιπροσωπευτικούς θεσμούς και το κράτος δικαίου.
Αυτός θα είναι απο εδω και στο εξής ο νέος ψυχρός πόλεμος. Φιλελεύθερες δημοκρατίες εναντίον αυταρχικών και ανελεύθερων καθεστώτων. Το εθεσε το δίλημμα ο νέος Αμερικανός πρόεδρος. ''Οι δημοκρατίες βρίσκονται σε ανταγωνισμό είπε, με απολυταρχικές κυβερνήσεις σε ολο τον κόσμο.''
Ο Τσέχος συγγραφέας και πολιτικός ηγέτης Βάτσλαβ Χάβελ στις αρχές του 2000 είχε καλέσει την Ευρώπη να δράσει ως έμπνευση για άλλα μέρη του κόσμου προκειμένου να αντιμετωπίσουν τους κινδύνους της παγκοσμιοποίησης.Απουσία της Ευρώπης που για μια ακόμη φορά παρουσιάζεται αδύναμη να σηκώσει ένα τέτοιο βάρος, ο νέος Αμερικανός πρόεδρος φαίνεται έτοιμος και προετοιμασμένος για να ηγηθεί και πάλι σε έναν καινούριο αγώνα,αυτόν της ρύθμισης και του ελέγχου της παγκοσμιοποίησης και των ανεξέλεγκτων αγορών και πολυεθνικών εταιρειών.