Τα «πιράνχας»!

Χρήστος Αλεξανδρής

Στην Ελλάδα, όποια πέτρα και να σηκώσεις, διαπιστώνεις ότι από κάτω κρύβεται η διαφθορά. Γι’ αυτό και εμείς οι Έλληνες, ως εξυπνότερος λαός της Ευρώπης και του κόσμου ολόκληρου, με την ευφυΐα που μας διακρίνει, έχουμε βρει έναν πολύ έξυπνο τρόπο για να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο και να μην μπλέκουμε με ελέγχους από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και γενικά τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. 

Κυνηγάμε με μηνύσεις και διώξεις αυτούς τους περίεργους που σηκώνουν τις πέτρες για να δουν τι κρύβεται από κάτω. Το ζήσαμε με την τραγωδία των Τεμπών, με τις υποκλοπές και το σκάνδαλο των Τεμπών. Το ζούμε με τον κομπογιαννιτισμό του Κολωνακίου. Τα «πιράνχας» για τα οποία είχε μιλήσει πριν πολλά χρόνια ο πρώην υπουργός Υγείας Αλέκος Παπαδόπουλος είναι εδώ και θησαυρίζουν, διακινδυνεύοντας ανθρώπινες ζωές. Αποσύρθηκαν μόνο οι «ράμπο» της υγείας για να μην γίνονται έλεγχοι και αποκαλύπτονται οι απάτες. Στην οικονομία, στους θεσμούς, στις υποδομές, στην υγεία. Η περίπτωση του Ανδρέα Γεωργίου που υπήρξε επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ την περίοδο 2009-2011 είναι χαρακτηριστική της νοοτροπίας που κυβερνά το πολιτικό μας σύστημα.

Ο Α. Γεωργίου καταδικάστηκε το 2017 επί ΣΥΡΙΖΑ από το Εφετείο, επειδή λέει το έλλειμμα το είχε στείλει ο ίδιος στην ΕΕ ως προϊστάμενος και δεν είχε συγκαλέσει το Δ.Σ.!

Η απόφαση προκάλεσε διεθνή σάλο, αλλά η καταδίκη παρέμενε επί 10 σχεδόν χρόνια.

Μάλιστα, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είχε πει πως ο Γεωργίου δεν είχε τύχει μιας δίκαιης δίκης στην Ελλάδα.

Μετά από 9 ολόκληρα χρόνια, ο Άρειος Πάγος, με την 922/26 απόφασή του, αναίρεσε την απόφαση του Εφετείου, ως εσφαλμένη, κι έκρινε ότι ο Γεωργίου ενήργησε πέρα για πέρα νόμιμα, με βάση τον κανονισμό λειτουργίας της ΕΛΣΤΑΤ κι ακύρωσε την ποινή του.

Ο άνθρωπος ταλαιπωρήθηκε 10 και πλέον έτη, επειδή ως δημόσιος λειτουργός έκανε το καθήκον του! Τα γράφουμε όλα αυτά σήμερα γιατί ακόμη και μετά από υπερδεαετή κρίση υπάρχει ακόμη κόσμος στην Ελλάδα που ερμηνεύει την χρεοκοπία ως μια συνωμοσία των ξένων που ήρθαν να αρπάξουν τον πλούτο της χώρας και να πουλήσουν αντί πινακίου φακής τα ασημικά μας. Για όλους αυτούς που πιστεύουν ανόητες θεωρίες συνωμοσίας, για την οικονομική κρίση στην Ελλάδα ευθύνεται το μνημόνιο και όχι το γεγονός ότι επί μια δεκαετία το ελληνικό κράτος ξόδευε συστηματικά περισσότερα από όσα εισέπραττε από φόρους, και κοροϊδεύαμε τους Ευρωπαίους δίνοντας πλασματικά στοιχεία για το έλλειμμα.

Σε αυτούς που εξακολουθούν να έχουν την πεποίθηση ότι το μνημόνιο ευθύνεται για τη χρεοκοπία της χώρας οφείλουμε μια απάντηση: Η ΕΛΣΤΑΤ που ήταν και είναι ανεξάρτητη αρχή το 2009 κατέγραψε το έλλειμμα που παρέδωσε η κυβέρνηση Καραμανλή στο 15,2% του ΑΕΠ. Δηλαδή πάνω από 35 δισ. σε ένα έτος! Από αυτά τα 35 δισ. τα 12 δισ. ήταν οι τόκοι που έπρεπε να πληρώσουμε στους δανειστές μας για παλαιότερα δάνεια.

Η Ελλάδα από τη στιγμή που λίγους μήνες αργότερα την Άνοιξη του 2010 σταμάτησαν να τη δανείζουν οι αγορές, βρέθηκε σε ένα μεγάλο κενό χρηματοδότησης και αυτό σήμαινε ότι έπρεπε πάση θυσία να βρεθούν 23 δισ. για να λειτουργήσει το κράτος, δηλαδή να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις, να δοθούν χρήματα στα Νοσοκομεία, τα σχολεία κλπ. Εάν οι κακοί Ευρωπαίοι που είχαν πανικοβληθεί από την κρίση, αποφάσιζαν να μας χαρίσουν μόνο τους τόκους και δεν υπογράφαμε μνημόνιο, πού θα βρίσκαμε τα 23 δισ. για να συνεχίσει να λειτουργεί ο κρατικός μηχανισμός και η ελληνική οικονομία; Η απάντηση είναι ότι η χώρα θα είχε οδηγηθεί σε άτακτη χρεοκοπία και εκτός ευρώ. Επειδή όμως πολιτική είναι πάντα η επιλογή ανάμεσα στο δυσάρεστο και το καταστροφικό, η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου όποια λάθη στη διαχείριση της κρίσης κι αν της καταλογίσει κανείς, έκανε το σωστό. Υπέγραψε μνημόνιο, έχοντας τα κόμματα της αντιπολίτευσης και την κοινωνία απέναντι να διαμαρτύρεται και να γεμίζει τις πλατείες με αγανακτισμένους πολίτες, φωνάζοντας συνθήματα για γερμανοτσολιάδες και προδότες. Αποδείχτηκε περίτρανα στη συνέχεια ότι παρά τα λάθη που έγιναν από την κυβέρνηση Παπανδρέου και την Τρόικα, άλλη λύση δεν υπήρχε και ούτε παρουσιάστηκε ποτέ από τους πολιτικούς αντιπάλους της πρώτης μνημονιακής κυβέρνησης. Μπορεί ο κόσμος στις εκλογές να ψηφίζει ένα ωραίο ψέμα, αλλά η αλήθεια κάποια στιγμή έρχεται στην επιφάνεια. Δεν κρύβεται.

Ο Ανδρέας Γεωργίου όμως δεν είναι ο μοναδικός δημόσιος λειτουργός που τον πήραμε στο κυνηγητό. Την ίδια τύχη είχε και η Διευθύντρια του ΟΠΕΚΕΠΕ κ. Τυχεροπούλου που τόλμησε να καταγγείλει στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία τις απάτες και τις λοβιτούρες που γινόταν με τα κοινοτικά κονδύλια και τις αγροτικές επιδοτήσεις, την ίδια ώρα που η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη άλλαζε σαν τα πουκάμισα τους υπουργούς Αγροτικής Ανάπτυξης και προσπαθούσε να μας πείσει ότι δεν είχαν καταλάβει το πάρτι κερδοσκοπίας και λαμογιάς που γινόταν κάτω από τη μύτη τους! Αλλά και η Τυχεροπούλου δεν είχε διαφορετική τύχη από αυτή του Γεωργίου. Εκπαραθυρώθηκε από την υπηρεσία και χρειάστηκε να προσφύγει στα δικαστήρια για να δικαιωθεί. Ηθικό δίδαγμα: Στην Ελλάδα όποιος προσπαθεί να κάνει ευσυνείδητα τη δουλειά του βρίσκει το μπελά του. Από ένα κομματικό και πελατειακό κράτος που έχει μάθει να εξυπηρετεί τους ημετέρους και τα δικά του παιδιά και προκειμένου να πετύχει το σκοπό του δεν διστάζει να κυλιστεί στο βούρκο της διαφθοράς!