Εγκύκλιο μήνυμα του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Φθιώτιδας, κ.κ. Συμεών για το Άγιο Πάσχα 2026 «Η αναστάσιμη εμπειρία γίνεται μια πρόταση για μια καθημερινή πορεία υπέρβασης»

«Το “Χριστός Ανέστη” που θα ψάλλουμε από σήμερα και για αμέτρητες φορές τις επόμενες ημέρες μας προσκαλεί να ζήσουμε τη λαμπρότητα της Αναστάσεως όχι ως ψυχολογικό ή συναισθηματικό γεγονός μιας βραδιάς, όχι μόνο ως κεντρική εορτή του χρόνου, αλλά ως ένα νέο και διαρκή τρόπο υπάρξεως», αναφέρει στο εγκύκλιο μήνυμά του για το Άγιο Πάσχα 2026, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδας, κ.κ. Συμεών, το οποίο και θα αναγνωσθεί σε όλους τους Ιερούς Ναούς το βράδυ της Αναστάσεως. 
Επίσης, ο Μητροπολίτης Φθιώτιδας, αναφέρει ανάμεσα σε άλλα σπουδαία για το μήνυμα της Ανάστασης, πως η αναστάσιμη εμπειρία, γίνεται μια πρόταση για μια καθημερινή πορεία υπέρβασης και πως η Εκκλησία μάς καλεί να “λαμπρυνθούμε” όχι μόνο κρατώντας λαμπάδες αλλά φωτίζοντας τις καρδιές μας με συγχώρηση, με ανθρωπιά και αλληλεγγύη, με πίστη, ελπίδα και αγάπη. 
Παράλληλα υπογραμμίζει πως με την Ανάσταση, ο άνθρωπος που ζει εν Χριστώ, δεν καθορίζεται από την καταδίκη του φόβου, της φθοράς και του άδοξου τέλους, αλλά από την προοπτική της κοινής αναστάσεως και της αιωνιότητας.

Αναλυτικά το Εγκύκλιο Μήνυμα του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Φθιώτιδας κ.κ. Συμεών:

Ἀγαπητοί μου πατέρες! 
Ὁσιώτατοι μοναχοὶ καὶ ὁσιώτατες μοναχές! 
Παμφίλτατοι ἀδελφοὶ ἐν Χριστῷ! 
Ἀγαπημένα μου παιδιά!

«Ἀναστάσεως ἡμέρα, καὶ λαμπρυνθῶμεν τῇ πανηγύρει»
Αὐτὴ ἡ προτροπὴ τοῦ ἱεροῦ ὑμνογράφου τῆς Ἀναστάσεως, τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ, ἐπαναλαμβάνεται μὲ πολλὲς διατυπώσεις καὶ παραλλαγὲς μέσα στὴν πλούσια ποιητικὴ σύνθεση, ποὺ περιλαμβάνεται στὸ λειτουργικὸ βιβλίο, στὸ Πεντηκοστάριο, στὸ βιβλίο τῆς Ἀναστάσεως, τὸ ὁποῖο τὸ ἀνοίγει ἐπίσημα ἀπὸψε ἡ Ἐκκλησία μας.
Τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη», ποὺ θὰ ψάλλουμε γιὰ πρώτη φορὰ σὲ λίγο καὶ θὰ τὸ ἐπαναλαμβάνουμε μὲ ἐνθουσιασμὸ ἀμέτρητες φορὲς τὶς ἑπόμενες σαράντα ἡμέρες, μᾶς προσκαλεῖ νὰ ζήσουμε αὐτὴν τὴν λαμπρότητα τῆς Ἀναστάσεως, αὐτὸ τὸ «λαμπρυνθῶμεν τῇ πανηγύρει», ὄχι ὡς ψυχολογικὸ ἢ συναισθηματικὸ γεγονὸς μιᾶς βραδυᾶς, μιᾶς ἡμέρας ἢ μιᾶς περιόδου, ὄχι μόνο ὡς μία κεντρικὴ ἑορτὴ τοῦ χρόνου, ἀλλὰ ὡς ἕνα νέο καὶ διαρκῆ τρόπο ὑπάρξεως.
Ἡ ἀναστάσιμη ἐμπειρία γίνεται μία πρόταση γιὰ μία καθημερινὴ πορεία ὑπέρβασης. Ὁ φόβος τοῦ αὔριο, ἡ ἀνασφάλεια τῆς καθημερινότητας, ἡ ἔμπονη ἀγωνία τῆς ζωῆς, ἡ καθολικὴ δυσωδία τῆς βίας καὶ τοῦ πολέμου, μποροῦν νὰ μεταμορφωθοῦν μόνο ἄν ὁ ἄνθρωπος ἀποφασίσει νὰ ἐμπιστευθεῖ ὁλοκληρωτικὰ τὸν Ἀναστάντα Χριστό. 
«Ὅπου Χριστός, ἐκεῖ νίκη», κηρύττει ἡ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας! Μόνο μὲ τὸν Χριστὸ μπορεῖ νὰ νικηθεῖ ἡ τραγωδία τοῦ κόσμου! Κάθε σκοτάδι ὑποχωρεῖ μπροστὰ στὸ φῶς τῆς θείας παρουσίας τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου.
Ἡ Ἐκκλησία μᾶς καλεῖ νὰ «λαμπρυνθοῦμε» ὄχι μόνο κρατώντας λαμπάδες, ἀλλὰ φωτίζοντας τὶς καρδιές μας μὲ συγχώρηση, μὲ ἀνθρωπιὰ καὶ ἀλληλεγγύη, μὲ πίστη, ἐλπίδα καὶ ἀγάπη. Μέσα σ΄ αὐτό τὸ φῶς τῆς Ἀναστάσεως ἡ ἀνασφάλεια μετατρέπεται σὲ ἐμπιστοσύνη καὶ ὁ φόβος σὲ θάρρος, διότι ὑποχωροῦν οἱ αἴωλες βεβαιότητες αὐτοῦ τοῦ κόσμου καὶ ἀναδεικνύεται ἡ ζωντανή σχέση μὲ τὸν Ἀναστημένο Κύριο.
Οἱ ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ἔχοντες οἱ ἴδιοι βιωματικὴ σχέση μὲ τὸν Ἀναστημένο Κύριο, ἑρμηνεύοντας τὸ μυστήριο τῆς Ἀναστάσεως, γνωρίζοντας ἐμπειρικά ὅτι «ὁ θάνατος κατεπόθη εἰς νῖκος» καὶ ὅτι «οἱ πιστεύοντες οὐκέτι ὡς θνήσκοντες ζῶσιν, ἀλλ ὡς ἀναστάντες», μᾶς προσφέρουν πολύτιμη καθοδήγηση:
Ὁ Ἅγιος Ἀθανάσιος ὁ Μέγας τονίζει ὅτι «οὐκέτι γὰρ νῦν ὡς κατακρινόμενοι ἀποθνήσκομεν, ἀλλ᾽ ὡς ἐγειρόμενοι περιμένομεν τὴν κοινὴν πάντων ἀνάστασιν». 
Μὲ λίγα λόγια μὲ τὴν Ἀνάσταση ὁ ἄνθρωπος, ποὺ ζεῖ ἐν Χριστῷ, δὲν καθορίζεται ἀπὸ τὴν καταδίκη τοῦ φόβου, τῆς φθορᾶς καὶ τοῦ ἄδοξου τέλους, ἀλλά ἀπὸ τὴν προοπτικὴ τῆς κοινῆς ἀναστάσεως καὶ τῆς αἰωνιότητας. Αὐτὴ ἡ προοπτικὴ πλημμυρίζει μὲ φῶς τὸν ἄνθρωπο καὶ τὸν λαμπρύνει ἀκόμη καὶ στὶς πιὸ σκοτεινὲς καὶ ὀμιχλώδεις διαδρομὲς τῆς ζωῆς του.
Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος μᾶς προσκαλεῖ νὰ γίνουμε, ὅπως ὁ Χριστός: «Γενώμεθα ὡς Χριστός, ἐπεὶ καὶ Χριστὸς ὡς ἡμεῖς γενώμεθα θεοὶ δι αὐτόν, ἐπειδὴ κἀκεῖνος δι ἡμᾶς ἄνθρωπος. Ἐπτώχευσεν, ἵν ἡμεῖς τῇ ἐκείνου πτωχείᾳ πλουτήσωμεν δούλου μορφὴν ἔλαβεν, ἵνα τὴν ἐλευθερίαν ἡμεῖς ἀπολάβωμεν κατῆλθεν, ἵν ὑψωθῶμεν ἐπειράσθη, ἵνα νικήσωμεν ἠτιμάσθη, ἵνα δοξάσῃ ἀπέθανεν, ἵνα σώσῃ ἀνῆλθεν, ἵν ἑλκύσῃ πρὸς ἑαυτὸν κάτω κειμένους ἐν τῷ τῆς ἁμαρτίας πτώματι».
Αὐτὴ ἡ ἐν Χριστῷ μεταμόρφωσή μας, αὐτὴ ἡ ἐκλάμπρυνσή μας, δὲν θὰ συντελεστεῖ μόνο σωματικὰ μὲ τὴν προσδοκώμενη ἀνάσταση τῶν σωμάτων, ἀλλὰ πραγματώνεται ὑπαρξιακὰ μέσα στὴν καρδιά μας, στὸ τώρα τῆς ζωῆς μας. Τὸ τώρα τῆς ζωῆς μας γίνεται ἕνα ἐν Χριστῷ λαμπρὸ πανηγύρι.
Ἄν θέλουμε λοιπὸν πραγματικὰ νὰ λαμπρυνθοῦμε μὲ τὴν Ἀνάσταση, ἄς γίνουμε μάρτυρες τῆς Ἀναστάσεως στὴν καθημερινότητά μας. 
Ἀς ἐνισχύσουμε τοὺς φοβισμένους. 
Ἀς ἐνδυναμώσουμε τοὺς δοκιμαζόμενους.
Ἀς παρηγορήσουμε τοὺς θλιβομένους.
Ἀς μεταδώσουμε τὸ μήνυμα τῆς ἐλπίδας σὲ κάθε ἄνθρωπο, ποὺ ἀναζητᾶ φῶς μέσα στὸ σκοτάδι. 
Ἀς ἀγκαλιάσουμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο χωρὶς φόβο καὶ καχυποψία, χωρὶς ὑποκρισία καὶ ἰδιοτέλεια, χωρὶς δεύτερες σκέψεις καὶ ὑστεροβουλία, ἀλλὰ μὲ γνήσια καὶ ἄδολη ἀγάπη! Τὴν ἀναστάσιμη ἀγάπη! 
Ἡ Ἀνάσταση εἶναι ἡ λύση καὶ ἡ λύτρωση!
Ἡ Ἀνάσταση εἶναι ἐπανάσταση καὶ ὄντως ἀπελευθέρωση!
Ἡ Ἀνάσταση εἶναι ζωή! 
Εἶναι ἡ δική μας ζωή! Νὰ τὴν ζήσουμε!
Μὲ πολλὲς ἀναστάσιμες πατρικὲς εὐχὲς
Ὁ πνευματικός σας πατέρας
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ ὁ Φθιώτιδος Συμεών