25η Μαρτίου ‘21 Μέρα για περίσκεψη

Γράφει ο Αθ. Δ. Γκίκας,

Μαθηματικός

Μέρα χωρίς ταίρι. Αν δεν με πιστεύετε ψάξτε να βρείτε σ’ όλο τον κόσμο τέτοια γιορτή. Το Έθνος γιορτάζει την Ελευθερία του και η Εκκλησία το λόγο της ύπαρξή της.

Η 25η Μαρτίου του ’21 μας έδωσε όχι μόνο την Ελευθερία, αλλά τη συνείδηση της Εθνικής μας ταυτότητας.

Την Ιστορία του Έθνους μας χαρακτηρίζει μια ακολουθία από εξάρσεις μοναδικές, αλλά και θλιβερές οπισθοδρομήσεις. Καθήκον μας σήμερα είναι να σταθούμε στις πρώτες, χωρίς να λησμονούμε τις δεύτερες. Τα τραγικά σφάλματα, τα πάθη, οι διχόνοιες, αρκετά ταλαιπώρησαν την Πατρίδα μας.

Η εθνεγερσία του ’21 ήταν παράτολμο εγχείρημα. Αψήφησε τις αναλογίες αριθμών και υπερακόντισε τα συνήθη ανθρώπινα μέτρα, αφού ένα μικρό υπόδουλο Έθνος αποφάσισε ν’ αναμετρηθεί με μια κραταιά Αυτοκρατορία που άρχιζε από τα βάθη της Ανατολής και έφτανε μέχρι τη Βιέννη.

Το μεγαλείο εκείνου του αγώνα βρίσκεται στον ιδεαλισμό του. Αυτός και όχι τα υλιστικά κίνητρα, όπως υποστηρίζεται από κάποιους, ενέπνευσε, στους αγωνιστές του ’21 το παράτολμο θάρρος, που οδηγεί στα μεγάλα κατορθώματα.

Όσοι λένε τα δικά τους, ας ανατρέξουν στους λόγους, τους όρκους και στα λάβαρα των αγωνιστών.

Να θυμόμαστε τον Καραϊσκάκη, τον Παπαφλέσσα, το Διάκο, μορφές που στην παιδική μας ηλικία φάνταζαν τεράστιες, και έγιναν πιο μεγάλες όσο αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε περισσότερα.

Τίποτα για την Ελλάδα δεν ήταν εύκολο. Οι περισσότερες Χώρες με την υπογραφή της ανεξαρτησίας τους, πέτυχαν ταυτόχρονα και την Εθνική τους ολοκλήρωση. Δεν έμειναν υπόδουλοι πληθυσμοί έξω από τα σύνορά τους.

Για μας μικρό τμήμα του Ελληνισμού ορίσθηκε ως Κράτος.

Το μεγαλύτερο παράμεινε υπόδουλο και έπρεπε να διεξαχθούν αιματηροί αγώνες για την Ελευθερία του.

• Το 1864 προστέθηκαν στον Εθνικό κορμό τα Επτάνησα.

• Το 1881 η Θεσσαλία και η Άρτα.

• Το 1912 η Ήπειρος, η Μακεδονία και η Θράκη.

• Το 1913 η Κρήτη και τα νησιά του Αιγαίου.

• Το 1948 τα Δωδεκάνησα.

Έμεινε έξω από τον Εθνικό κορμό η Κύπρος γιατί εκείνοι (Άγγλοι) από τους οποίους εξαρτιόταν η τύχη της αποδείχτηκαν μικρόψυχοι αναμειγνύοντας στο παιχνίδι στο κρισιμότερο σημείο την Τουρκία.

Γι’ αυτόν τον αιματοποτισμένο τόπο που λέγεται Ελλάδα:

• Οφείλουμε κυβερνώντες και κυβερνώμενοι ν’ αποφεύγουμε τις ακρότητες που διαταράσσουν την Εθνική μας συνοχή.

• Είναι καιρός ν’ αντικρύσουμε τη σημερινή κατάσταση με ειλικρίνεια και θάρρος.

• Οι έντονοι πολιτικοί ανταγωνισμοί διασπούν την ενότητα του λαού και δυσχεραίνουν την ομαλή λειτουργία του πολιτεύματος.

Το μέλλον του τόπου θα εξαρτηθεί από την πολιτική και κοινωνική συμπεριφορά όλων μας.

Δεν ξέρω τι θα κάνετε σεις αναγνώστες του κειμένου μου. Εγώ θα βάλω τη σημαία στο μπαλκόνι μου, θα πάω στη δοξολογία στη Μητρόπολη. Θα μαλώνω με όσους την ευτελίζουν και θα παρακολουθήσω την Παρέλαση.

Αν ενδιάμεσα, από άνθρωπο που «Έχει στα σπλάχνα του για την Πατρίδα χαλασμό», λέγονται και λόγια αγωνιστών, πέρα από τα εμβατήρια, κατά τη διάρκεια της Παρέλασης ακόμα καλύτερα.

Καλό είναι να μεθάμε με το «αθάνατο κρασί του ’21» του Παλαμά.

Μόνο που δεν είναι εύκολο να το βρεις στη σημερινή Ελλάδα.

Αν ήμασταν μετανάστες σε άλλες Χώρες θα το βρίσκαμε ευκολότερα. Εκεί φαίνεται χτυπά δυνατότερα η καρδιά της Ελλάδας !!

Οι περασμένες γενιές είπαν το λόγο τους, καιρός να πούμε και μείς το δικό μας.

Αν δεν τακτοποιήσουμε τους λογαριασμούς μας με τους Προγόνους μας, αν δεν πάρουμε θέση σαφή και υπεύθυνη για τους προδρόμους, δεν θα μπορέσουμε να διεκδικήσουμε το αυθεντικό μας στίγμα στον  καιρό μας και τον τόπο μας.