ΑΦΗΣΤΕ ΗΣΥΧΑ ΤΑ ΠΟΤΑΜΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ!

Γράφει ο
Δημήτρης Λαθούρης 

Όπως είναι γνωστό, στο λεκανοπέδιο Αττικής έχει συγκεντρωθεί ο μισός πληθυσμός της χώρας! Τεράστιες οι ανάγκες ύδρευσης για τόσους ανθρώπους και εγκαταστάσεις. Η εξασφάλιση των αναγκαίων ποσοτήτων νερού βασίστηκε αρχικά κυρίως στην λίμνη Μαραθώνα και στην συνέχεια στην λίμνη Υλίκη και σε γεωτρήσεις σε Αττική και Βοιωτία. Οι αυξανόμενες ανάγκες οδήγησαν στην δημιουργία φράγματος και λίμνης στον ποταμό Μόρνο (όπου θάφτηκε στα νερά, μεταξύ άλλων, και το Κάλλιον, η αρχαία πόλη - κέντρο τοπικού αιτωλικού φύλου που ανήκε στην Κοινοπολιτεία των Αιτωλών!) και στην μεταφορά του νερού από εκεί στην λίμνη Υλίκη. Αργότερα προστέθηκε νέο φράγμα, στον ποταμό Εύηνο αυτή τη φορά, για υδροληψία και μεταφορά στον Μόρνο και εκείθεν στην Υλίκη, τον Μαραθώνα, την Αθήνα εν γένει.
Όμως πάλι το νερό δεν φθάνει! Μαθαίνουμε ότι τώρα έχει εκπονηθεί νέο σχέδιο, για την λήψη των υδάτων των ποταμιών της Ευρυτανίας Κρικελλοπόταμου και Καρπενησιώτη αυτή τη φορά, και την μεταφορά τους με σωληνώσεις και τεράστιες σήραγγες στην λίμνη του Μόρνου για την υδροδότηση της Αθήνας!
Αδυσώπητο το Αθηνοκεντρικό κράτος αδιαφορεί για την καταστροφή της φύσης, των ρεματιών, των τοπίων και της βιοποικιλότητας της πανέμορφης και ανέγγιχτης Ευρυτανίας, εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από την Αθήνα!
Βλέπετε, οι πηγές νερού μειώνονται, ενώ οι ανάγκες ύδρευσης συνεχίζουν να αυξάνονται. Για παράδειγμα, δεν πρέπει να προβλεφθούν νέες τεράστιες ποσότητες κατανάλωσης νερού για την νέα πόλη που χτίζεται στο Λεκανοπέδιο, στην περιοχή του πρώην Ελληνικού, την Αθηναϊκή …«Ριβιέρα» με τα πανάκριβα διαμερίσματα, τις πισίνες και τα πολυτελή καταστήματα; Τί αξία θα είχαν όλα αυτά χωρίς άφθονο διαθέσιμο νερό;
Όμως, η αποτελεσματική αντιμετώπιση του υπάρχοντος και μελλοντικού προβλήματος λειψυδρίας της Αθήνας, σε μιά σοβαρή Πολιτεία θα περιελάμβανε, μεταξύ άλλων:
1. Ενδελεχή έλεγχο και περιορισμό των υπόγειων απωλειών του δικτύου ύδρευσης (που σήμερα ακούγεται ότι μπορεί να φθάνει και το 30% της συνολικής κατανάλωσης!).
2. Εξάντληση των δυνατοτήτων ύδρευσης από πηγές στο ίδιο το Λεκανοπέδιο, πχ γεωτρήσεις, χωρίς να αποκλείεται και η λύση της αφαλάτωσης, όπως ήδη γίνεται πχ στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας. Παράλληλα, μιά εκστρατεία εξοικονόμησης νερού θα μπορούσε να ευαισθητοποιήσει τον πληθυσμό και να μειώσει τις σπατάλες.
3. Εκπόνηση ενός γενναίου πολύπτυχου Προγράμματος αποκέντρωσης για να αντιστραφεί η ακόμα συνεχιζόμενη συγκέντρωση πληθυσμών στο Λεκανοπέδιο, να μειωθούν ή τουλάχιστον να μην αυξηθούν περαιτέρω οι ανάγκες για νερό, να αποσυμφορηθεί το διογκούμενο χάος της πρωτεύουσας, και να αναγεννηθεί επιτέλους η χειμαζόμενη επαρχία και μαζί της όλη η χώρα!
Αντί αυτών ή παρόμοιων ρεαλιστικών αλλά κοπιαστικών εμπεριστατωμένων λύσεων, πολιτικοί φωστήρες και τεχνικά ξεφτέρια βρήκαν την εύκολη λύση: …Ξεπατίκωσαν την εκτροπή του Μόρνου και του Εύηνου και σχεδιάζουν αντίστοιχη εκτροπή των ποταμών της Ευρυτανίας! (Αύριο θα ζητήσουν και τον Αχελώο, και αργότερα ίσως τον …Πηνειό ή τον Αλιάκμονα! Όλα τα ποτάμια της Ελλάδας θα εκβάλλουν στην Αθήνα!). Έδωσαν μάλιστα στο νέο σχέδιο το όνομα του Εύρυτου (για να καταστήσουν συνένοχο στο έγκλημα τον μυθολογικό ήρωα και γενάρχη της περιοχής), και υπόσχονται «έργο» πολλών εκατοντάδων εκατομμυρίων για την εκτροπή, την επιφανειακή όδευση και τις εκτεταμένες σήραγγες, πληγώνοντας αλύπητα και αχρείαστα τα βουνά και τα ρουμάνια. Πάντως είναι μεγαλόκαρδοι: Ισχυρίζονται ότι θα σεβαστούν όσο μπορούν το περιβάλλον, αφού, λέει, θα …απαγάγουν τον Κρικελλοπόταμο μετά το «Πανταβρέχει», και τον Καρπενησιώτη μετά «τα πατήματα της Παναγιάς!
Απορώ αν και πώς μπορεί να εγκριθούν μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων για τέτοια «έργα»!
Να δούμε τί θα πούν τελικά και οι φορείς και κάτοικοι της Ευρυτανίας. Η εκτίμησή μας είναι ότι θα τους δώσουν μια αποφασιστική, γενναία, ορεσίβια, περήφανη απάντηση!