Για τη ... καθεσημερινή ΓΙΟΡΤΗ!

Γράφει ο
Γιώργος Σμοκοβίτης

Για τη ... καθεσημερινή ΓΙΟΡΤΗ!

Έλα μια νύχτα
με φεγγάρι
παραθύρι
ανοιχτό
αυτό
που έμεινε
χωρίς
χωρίς εδώ
μια νύχτα
χωρίς φεγγάρι
παραθύρι
κλειστό
μή σε χάσω
πάλι
εδώ
μια νύχτα
όλη
όχι μισή
όχι χωρίς
αγκαλιά σου
να φύγεις
έτσι
όπως δεν περίμενα
ποτέ να σε χάσω
ξαφνικά
από αγκαλιά
σε καρδιά μου
παντοτινή
δική σου
δεν άνοιξες
να δεις
έφυγες χωρίς
φεγγάρι
στον ουρανό
χωρίς
παράθυρο
ανοιχτό
στο φιλί σου
μακρυνό
άδικο
χωρίς
περιμένω
γυρισμό
παραθύρι σου
αγκαλιά μου
να βρεις
καρδιά μου
εκεί
ψυχή
σώμα μου
πετμεζάκι σου γλυκό
στα σεντόνια μου
ξανά
να ζεις
στον ουρανό
μέσα του
η δική μας
γη
να γυρίζει
ξανά
ΜΑΖΙ
Έλα!
με φεγγάρι
Άνοιξης
Ανασούλα
σε παραθύρι
ανοιχτό
χωρίς άδειο
ουρανό
να γυρίζουμε
στη δική μας
Γή
χωρίς
τίποτ’ άλλο
εντός
χωρίς
τίποτ’ άλλο
από εκτός
με ευθύνη
μόνο
για το χθες
που είναι
κιόλας το σήμερα
χωρίς
στο τώρα
για το αύριο
γνώμη
που είναι
κιόλας χθες του
το σήμερα
στης αγκαλιάς μας
γύρω
μόνο
Ουρανό.
Κι έτσι ...
μένει.
Καθεσημερινή
ΓΙΟΡΤΗ!

(14/02/2026)