Ο ψυχισμός του κόσμου...

Γράφει ο Μωυσής Μπερμπερής
πρώην περιφερειακός σύμβουλος 
Στερεάς Ελλάδας 

Ο ψυχισμός του κόσμου φαίνεται κυρίως στις μικρές καθημερινές συμπεριφορές του και όχι στα καλοστημένα κοινωνικά προφίλ και τις γραβάτες.
Στον τρόπο που φέρεται στο σερβιτόρο, στην ταμία του σούπερ μάρκετ, στην ουρά της τράπεζας, στην οδηγική συμπεριφορά, στο παρκάρισμα.
Το κουβαλάμε δε αυτό μαζί μας ακόμη και στις διακοπές, όπως διαπίστωσα και φέτος τον Αύγουστο που γίναμε πολλοί εδω στο χωριό.
Περισσεύει ίσως στις μέρες μας η επιθετικότητα η εγωπάθεια, η αγένεια το ανοικονόμητο θράσος.
Ισως και ο κυνισμός σε κάποιες των περιπτώσεων και στη λογική του ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε...???
Πλερώνω και σε πατάω κάτω.....
Ελάχιστη πλέον υπομονή και νευράκια, πολλά νευράκια και χωρίς να ξέρουμε τι μας φταίει.
Ρε, κανένας καλά.....
Ελλειψη ουσιαστικής παιδείας ή το ίδιον της ρατσας μας.
Η ανωτερότητα του κατακτητή ή απλά μεγάλη ανασφάλεια.
Αίσθηση ατιμωρησίας ή απλώς υπερβολικό άγχος και πίεση.
Αποτέλεσμα των νέων κοινωνικών προτύπων του ατομικισμού και της με κάθε τρόπο αυτοδιάσωσης μας;
Παρεμπίπτωντα της κρατούσας διαφθορας της λαμογιάς και της κυρίαρχης φαυλότητας;
Ειναι οι ασκούμενες κυβερνητικές πολιτικές με αποτέλεσμα την οικονομική ανέχεια και την κοινωνική περιθωριοποίηση των πολλών; 
Ό,τι κι αν είναι πάντως φοβάμαι πως αυτό τείνει να καταγραφεί πλέον στο πολιτιστικό μας DNA στον αντίποδα του ανθρώπινου μέτρου και ως η νεα βαρβαρότητα.
Ελπίζω πως του χρόνου τον Αυγουστο που θα γίνουμε πάλι πολλοί να μην δαγκώνει ο ένας τον άλλον και δια ασήμαντον αφορμή! 

Υ.Γ Τα τελευταία χρόνια είμαστε καμποσοι που περιμένουμε την 24η Αυγούστου, τέλος σεζόν δηλαδή και ως η μερα της απελευθέρωσης.
Εχοντας βέβαια και απόλυτη επίγνωση για τις ανάγκες των συμπολιτών μας που δουλεύουν στο χώρο της εστίασης.
Το λες αυτό ισως και μικροψυχία, μπορεί όμως και αποτέλεσμα απόγνωσης..