ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ Ή ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ;

Παπαϊωάννου Κωνσταντίνος

Πολιτικές και Νομικές Επιστήμες      

Ζούμε σε μια εποχή  που συνταράσσεται από κοσμογονικές αναταραχές σ΄όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας. Στην οικονομία οι ολιγάρχες ρυθμίζουν την οικονομική ζωή εις βάρος των οικονομικώς ασθενέστερων. Οι πτωχότερες χώρες χειραγωγούνται από τις οικονομικώς ισχυρότερες. Η οικονομική ΕΛΙΤ των μεγάλων πολυεθνικών κολοσσών έχει κατορθώσει να συγκεντρώσει τον <<ΜΙΣΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΛΟΥΤΟ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ 1000 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ>>. Στην Ελλάδα που είναι υποθηκευμένη όλη η κρατική περιουσία για το χρέος των 400 δις εκατομμυρίων, είναι σε δεινότερη κατάσταση έναντι των άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Η ακρίβεια καλπάζει, οι μισθοί των εργαζομένων είναι μισθοί πείνας, οι συντάξεις ντροπής, την ανεργία προσπαθεί η Κυβέρνηση να την συγκαλύψει με την υποαπασχόληση. Τα επαγγέλματα των μικρομεσαίων καταρρέουν, η φορολογία σε υψηλό επίπεδο και η βιομηχανική παραγωγή σε κάθετη πτώση, η δε αγροτική παραγωγή ως προοιωνίζεται από την συμπεριφορά της πολιτικής εξουσίας οδεύει προς κατάργηση. Όταν δεν έχουμε παραγωγή για να εξασφαλίσομε αυτάρκεια αγροτικών προϊόντων για κατανάλωση και το χρέος στα ύψη, τότε διερωτάται κανείς: έχομε ελπίδα για μέλλον, όταν μάλιστα έχομε πολιτική εξουσία ανίκανη να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, ή πάμε για χρεοκοπία, όταν το ταμείο Ανάκαμψης τελειώνει τον Ιούνιο 2026;

Δεν είναι όμως μόνο η οικονομία. Λειτουργούν στην Ελλάδα οι θεσμοί; Υπάρχει ανεξάρτητη Δικαιοσύνη; ΟΧΙ. Χειραγωγείται φανερά από την εκτελεστική εξουσία. Το Σύνταγμα παραβιάζεται καθημερινά από τους κρατούντες. Η παιδεία μέχρι τώρα ήταν δημόσια όπως και η Υγεία. Όμως τώρα μικρόν κατά μικρόν οδηγούνται στην ιδιωτικοποίηση δυστυχώς. Επικρατεί κομματικό κράτος. Η Κυβερνητική αυθαιρεσία οργιάζει με άδικους νόμους και συμπεριφορά δυνάστη. Η διαφθορά στην λίστα των ευρωπαϊκών χωρών, είναι από τις πρώτες. Τα σκάνδαλα διαδέχεται το ένα σκάνδαλο το άλλο. Το πιο σοβαρό όμως που θα πρέπει να μας απασχολήσει είναι η εξωτερική πολιτική. Εδώ υπάρχει κραυγαλέα αποτυχία συνειδητά ή ασυνείδητα. Έχει καταφέρει η σημερινή Κυβέρνηση <<να επιτύχει>> ψυχροπολεμικές σχέσεις με αρκετές γειτονικές χώρες. Εκείνο όμως που μας στιγμάτισε περισσότερο στον διεθνή χώρο είναι το γεγονός ότι κάναμε εχθρό μας τη Ρωσία, μια χώρα η οποία όχι μόνο δεν μας ζημίωσε ποτέ αλλά απεναντίας μας ωφέλησε στο παρελθόν. Στείλαμε όπλα σε μια ναζιστική χώρα, την Ουκρανία, να πολεμήσει την Ρωσία, ίσως και χρήματα χωρίς να το γνωρίζει ο λαός και τώρα ιδρύει εταιρία με την Ουκρανία για κατασκευή ντρόουνς εναντίον της Ρωσίας. Το ολίσθημα αυτό εκτός από άστοχο είναι και επικίνδυνο, γιατί η Ρωσία ως υπερδύναμη, σε περίπτωση που εμπλακεί σε πόλεμο με την Αμερική, θα πλήξει τις αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στην Ελλάδα.

Η πράξη αυτή του πρωθυπουργού αποτελεί εθνικό έγκλημα ελλείψει διπλωματικής πολιτικής. Το ζήτημα αυτό είναι τόσο σοβαρό ώστε αν λειτουργούσε ουσιαστικά η Δημοκρατία μας και η αντιπολίτευση είχε συνειδητοποιήσει την αποστολή της , θα έπρεπε ο κ. Μητσοτάκης να παραπεμφθεί σε ειδικό δικαστήριο για εθνικό έγκλημα. Αν ο κ. Μητσοτάκης έχει διαπράξει τόσα σφάλματα στην εσωτερική πολιτική, αντιλαμβάνεται κανείς ότι εκεί που πήρε πτυχίο γενικής αποτυχίας είναι η εξωτερική πολιτική. Για ζητήματα εξωτερικής πολιτικής παίρνει εντολές πάντα από την Αμερική και από την Γερμανία λες και η χώρα μας δεν είναι ανεξάρτητο κράτος αλλά προτεκτοράτο άλλης χώρας. Όλη αυτή η κακοδαιμονία δεν οφείλεται μόνο στην πολιτική εξουσία αλλά κυρίως στους πολίτες. Την μεγάλη ευθύνη την φέρει ο ίδιος ο λαός με την αδράνεια και την αδιαφορία του, διότι τις συνέπειες της καταστροφικής πολιτικής τις υφίσταται ο λαός. Θα πρέπει να ευαισθητοποιηθούν οι πολίτες όλης της χώρας για την παρακμή και την κατάπτωση της πολιτικής ζωής. Που είναι η αντίδραση του λαού; Αλλά για ποιο λαό μιλάμε; Ο λαός βρίσκεται σε βαθύ λήθαργο στον οποίο τον έχει οδηγήσει ο φανατισμός για το ποδόσφαιρο. Πρέπει να είναι κανείς πολύ αφελής για να μη γνωρίζει τα αίτια της αδράνειας των πολιτών και της αδιαφορίας για όσα συμβαίνουν γύρω τους. Είναι τόσο αποχαυνωμένοι με το ποδόσφαιρο ώστε να έχουν χάσει την επαφή με την πραγματικότητα, να έχουν πάθει πλήρη αλλοτρίωση από τα καθημερινά προβλήματα που μας δημιουργεί η αντιλαϊκή πολιτική. Η επιδημία αυτή έχει προσβάλει όχι μόνο τις νεαρές ηλικίες αλλά και τους ενήλικες και τους υπερήλικες – από 10 ετών παιδιά μέχρι και 90 ετών γέρους – και μορφωμένους ανθρώπους και επιστήμονες. Το λυπηρόν είναι να βλέπεις στην Βουλή να αφήνουν οι βουλευτές την αίθουσα συνεδριάσεων να πάνε στο καφενείο της Βουλής για να δούνε ποδόσφαιρο. Τις Κυριακές είναι γνωστό τι γίνεται στα γήπεδα: πανζουρλισμός, κραυγάζουν, ωρύονται ωσάν να παθαίνουν αμόκ και στα σπίτια τους στην τηλεόραση με αγώνες το ίδιο φαινόμενο. Αλλά δεν είναι μόνο η ημέρα που γίνονται αγώνες αλλά και καθημερινώς στις συζητήσεις το θέμα που προέχει είναι το κλωτσόσφαιρο και στα τηλεφωνήματα ακόμη για οποιοδήποτε θέμα, θα ακούσεις πρώτα τη φράση ‘’έλα μεγάλε, θα τον πάρουμε τον αγώνα την Κυριακή;’’. Και στον ύπνο τους ακόμα θα βλέπουν όνειρα για το ποδόσφαιρο. Υπάρχουν επίσης και αντιπαλότητες μεταξύ τους: οικογένειες με μακρόχρονη φιλία διακόπτουν τη φιλία τους επειδή υποστηρίζουν διαφορετικές ομάδες.  Νέα παιδιά μαθητές Γυμνασίου δέρνονται μεταξύ τους λόγω υποστήριξης διαφορετικών ομάδων με δυσάρεστη κατάληξη. Έχομε 2 περιστατικά με νεκρούς μέχρι στιγμής. Οι συμπλοκές στα γήπεδα μεταξύ οπαδών των 2 αντίπαλων ομάδων είναι συχνό φαινόμενο. Ποδοπάτημα στην έξοδο μετά τον αγώνα με θύματα. Αν δεν είναι αυτό παρακμή, αν δεν είναι αυτό κατάντια, τότε τι είναι; Όταν χιλιάδες  φίλαθλοι, υποτίθεται, κραυγάζουν στα γήπεδα ή παρακολουθούν από τον καναπέ τον αγώνα ή συζητούν σε ύφος αντιδικίας για αθλητικά, δεν αθλούνται οι ίδιοι, βλέπουν θέαμα, δεν υπηρετούν το ιδεώδες του αθλητισμού, αναδεικνύουν τις αθλητικές φατρίες απαξιώντας τα τρέχοντα προβλήματα της καθημερινής ζωής. Θα πρέπει όμως να δούμε το θέμα και ευρύτερα γιατί αυτή η επιδημία με το ποδόσφαιρο δεν περιορίζεται μόνο στην Ελλάδα, επεκράτησε ως πανδημία διεθνώς. Οι λαοί 240 χωρών περίπου σ΄όλο τον πλανήτη διακατέχονται από το ίδιο πάθος για το ποδόσφαιρο. Εάν επικρατούσε μόνο στην Ελλάδα ή σε 2-3 χώρες ακόμη, θα λέγαμε ότι είναι σύμπτωση, αλλά στους λαούς όλου του πλανήτη δεν είναι σύμπτωση, είναι ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ. Σκοπός ο αποπροσανατολισμός των λαών από τα καθημερινά προβλήματα και την αντιλαϊκή πολιτική που μεθοδεύει και εφαρμόζει η διεθνής οικονομική ΕΛΙΤ δηλαδή τα κέντρα αποφάσεων που καθορίζουν την οικονομική μοίρα των λαών. Από το δεύτερο ήμισυ του περασμένου αιώνα το ποδόσφαιρο έγινε, μέχρι και σήμερα, το όπιον του λαού, έχει εξελιχθεί σε καθεστώς. Έχει γίνει το πιστεύω των σημερινών ανθρώπων, έχει δηλητηριάσει όλη την ανθρωπότητα, είναι κάτι χειρότερο από τις ναρκωτικές ουσίες. Γιατί στους ναρκομανείς μπορεί η Ιατρική να επιτύχει την απεξάρτηση με ειδική θεραπεία ενώ στο ποδόσφαιρο δεν υπάρχει θεραπεία. Δυστυχώς έχει εξελιχθεί σε κοινωνική μάστιγα. Ο φανατισμός στα γήπεδα θυμίζει τον όχλο στο Κολοσσιαίο της Ρώμης που κραύγαζε βλέποντας τους μονομάχους να αλληλοσπαράσσονται με τα τσεκούρια γιατί θεωρούνταν ευχάριστο θέαμα.

Άντε τώρα να πείσεις τον πορωμένο με το ποδόσφαιρο λαό να παύσει να ασχολείται τόσο πολύ με αθλητικά θεάματα και να διαθέσει περισσότερο χρόνο στο να παρακολουθεί και να συζητάει για τις πολιτικές εξελίξεις. Μια ελπίδα υπάρχει μόνο: Να καθιερωθεί στα Λύκεια και στα Πανεπιστήμια μάθημα που να συνιστά στους νέους λιγότερο χρόνο στον αθλητισμό και περισσότερο για την πολιτική ενασχόληση.