Πόλεμος για τα πετρέλαια!

Γράφει ο Παναγιώτης Ιακωβής 
Καρδιολόγος 

Οι ΗΠΑ, δεν είναι η πρώτη φορά που εμπλέκονται σε ανατροπή της Κυβέρνησης του Ιράν. Και επίσης, δεν είναι η πρώτη φορά που παρεμβαίνουν στη χώρα αυτή, όχι γιατί ενδιαφέρονται για τη Δημοκρατία, αλλά για τα Πετρέλαιά της.
Η προηγούμενη άθλια παρέμβαση των ΗΠΑ και της Βρετανίας, ήταν το 1953, όταν πραξικοπηματικά ανέτρεψαν τον δημοκρατικά και νόμιμα εκλεγμένο Πρωθυπουργό Μοσαντέκ. Ο τελευταίος, προσπάθησε να εθνικοποιήσει τα Πετρέλαια και τα Τσιφλίκια του Ιράν, ερχόμενος σε αντίθεση με τους πετρελαϊκούς κολοσσούς της Βρετανίας, αλλά και τους μεγάλους γαιοκτήμονες.
Η CIA και οι Βρετανικές Υπηρεσίες ανέτρεψαν βιαίως τον Μοσαντέκ για να εγκαταστήσουν καθεστώς «ανδρείκελο» και τον Σάχη.
Η άθλια παρέμβαση της Δύσης, έθρεψε επί δεκαετίες τα αντιδυτικά αισθήματα στο Ιράν και οδήγησε τελικά στην ανατροπή του Σάχη από τους βρωμερούς, διεφθαρμένους, σκοταδιστές Μουλάδες, που γύρισαν αυτήν την χώρα αιώνες πίσω.
Ουδεμία σχέση έχουν με τον Μοσαντέκ οι οπισθοδρομικοί και εξαιρετικά βίαιοι και αδίστακτοι αυτοί «ιερωμένοι» που κατέχουν τρομοκρατικά την εξουσία στο Ιράν. Δεν δίστασαν μάλιστα, στις τελευταίες διαδηλώσεις, να βγάλουν τα πολυβόλα ενάντια στους διαμαρτυρόμενους Πολίτες, με αναφορές για δεκάδες χιλιάδες νεκρούς.
Παρά ταύτα, οι γκάνγκστερς των ΗΠΑ, ουδεμία εγγύηση παρέχουν για ειρηνική μετάβαση του Ιράν στην Δημοκρατία, ενώ προκαλούν και βαρύτατη αποσταθεροποίηση της εύφλεκτης Μέσης Ανατολής, όπου πολλοί θεωρούν τον εαυτό τους «μάρτυρα» αν ζωστούν με εκρηκτικά και κάνουν επιθέσεις αυτοκτονίας ανά τον κόσμο.
Από την άλλη, αποτελεί τραγικό ανέκδοτο η στάση δήθεν «αριστερών» οργανώσεων που δεν χάνουν ευκαιρία να υποστηρίξουν δικτάτορες, δολοφόνους και ολοκληρωτικά καθεστώτα, αρκεί να χαρακτηρίζονται από αντιδυτικό διαρροϊκό βερμπαλισμό.
Η πλέον ισορροπημένη στάση είναι αυτή της Ευρώπης, που χαρακτηρίζεται από αυτοσυγκράτηση και ισχυρή στήριξη της Κύπρου μας, η οποία βρίσκεται εντός της ζώνης πυρός.
Ο δικτάτορας Ερντογάν, έχει βάλει την ουρά στα σκέλια, βλέποντας την ανηλεή αποφασιστικότητα του Ισραήλ, συνεπικουρούμενο από τις ΗΠΑ, ενώ η Ρωσία για ακόμα μια φορά προδίδει τους συμμάχους της, όντας ικανή μόνο για βομβαρδισμούς αμάχων και νηπιαγωγείων στην Ουκρανία.
Η Ελλάδα, ορθώς προβάλλει ισχύ στην Κύπρο μας, μαζί κυρίως με τη Σύμμαχο Γαλλία. Μόνο αμυντικής ισχύος, όμως.
Δεν θα ήτο ορθολογικά κατανοητό ένα Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών, όπου θα συμμετέχει ο Γ.Γ ενός κόμματος που έχει εσωτερική πληροφόρηση για την κατεύθυνση των ιρανικών drones με ρώσικη κεραία που επιτίθενται στην Κύπρο μας. Αξιοπερίεργο δε, είναι το γεγονός να πανηγυρίζουν οι Ιρανοί για τον θάνατο του Χαμενεΐ και να κλαψουρίζει το ΚΚΕ.
Η Ισπανία, δεν αποτελεί συμμαχική προς την Ελλάδα χώρα, αφού έχει αναπτύξει πλήθος στρατιωτικών / οικονομικών δεσμών με την Τουρκία και μάλιστα και με το ψευδοκράτος της Κύπρου. Συνεπώς, δεν υφίσταται σοβαρός εθνικός λόγος για ηρωοποίηση της Ισπανικής στάσης, η οποία αποβλέπει στα στενά της συμφέροντα και όχι στην επίτευξη ειρήνης.
Τέλος, η ενεργοποίηση των Κούρδων από την τραμπική CIA, προκαλεί έναν ακόμα πονοκέφαλο στον σύμμαχο των Ιρανών, δικτάτορα Ερντογάν.
Δύσκολη γεωστρατηγική εξίσωση, που όμως έχει εκτός αυτής, σε κάθε περίπτωση, τον ανίκανο και αποσαθρωμένο, άφιλο και άνανδρο Putin. Στρατηγικά, η Ελλάδα οφείλει να φροντίσει να μείνουν κατά το δυνατόν εκτός παιχνιδιού και οι Τούρκοι και οι Ισπανοί φίλοι τους, και να ισχυροποιηθεί το Εθνικό αίτημα για δίκαιη λύση του Κυπριακού. Η Τουρκία, είναι πλέον, μέρος του προβλήματος και μελλοντικός στόχος του αδίαστακτου Netanyahu.
Υπενθυμίζουμε ότι το Κοινό Αμυντικό Δόγμα Ελλάδας - Κύπρου, ετέθη σε ισχύ το 1993 -1994 επί Κυβερνήσεως Α. Παπανδρέου με ΥΠΕΘΑ τον Γ. Αρσένη και ΥΠΕΞ τον Κ. Παπούλια.