Η σοφία της νοικοκυράς!

Γράφει ο Χρήστος Αλεξανδρής

Σε ένα κόσμο όπου κανένας δεν θέλει ή δεν μπορεί να συνεννοηθεί με κανέναν, το γεγονός ότι ο  πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης κατάφερε και “συνεννοήθηκε” με τους ιδιοκτήτες σούπερ μάρκετ, συμφωνώντας να πέσουν οι τιμές στα τρόφιμα, αλλά από Σεπτέμβριο, δεν το λες και αρνητικό. Αν μάλιστα συνυπολογίσουμε ότι ο πρωθυπουργός δεν έμεινε μόνο στους ιδιοκτήτες σούπερ μάρκετ, αλλά “συνεννοήθηκε” και με τα διυλιστήρια, με τα οποία συμφώνησε μείωση δέκα λεπτών το λίτρο στη τιμή της βενζίνης και πέντε λεπτών το λίτρο στην τιμή του πετρελαίου κίνησης, τότε πρέπει να απορούμε που οι καταναλωτές δεν έχουν βγει ακόμη στο δρόμο να πανηγυρίσουν!  
Απομένει να “συνεννοηθεί” ο πρωθυπουργός και με τους παρόχους ηλεκτρικής ενέργειας, για να μειωθεί η τιμή του ρεύματος και να μην επιβαρύνονται χιλιάδες μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις με ένα υψηλότατο κόστος ενέργειας, το οποίο προφανώς και μετακυλίεται στη συνέχεια στα αγαθά και τις υπηρεσίες. 
Και αφού ολοκληρώσει ο πρωθυπουργός αυτές τις συναντήσεις με τους φορείς της αγοράς, τα ολιγοπώλια που λέει και ο Ανδρουλάκης, καλό θα είναι να κανονίσει και μια συνάντηση και με τους ιδιοκτήτες ακινήτων, για να τους πείσει να ρίξουν τις τιμές στα ενοίκια και να μην χρειάζονται οι ενοικιαστές να ξοδεύουν το ένα τρίτο του εισοδήματος τους για τη στέγη. 
Τώρα θα μου πείτε, αφού ήταν τόσο απλό το πρόβλημα της ακρίβειας, τι εμπόδιζε τον πρωθυπουργό να συνεννοηθεί δύο χρόνια νωρίτερα με τα σούπερ μάρκετ και τα διυλιστήρια για να πληρώνουν οι καταναλωτές λιγότερο τα τρόφιμα, τα καύσιμα και την ενέργεια; Εύλογο το ερώτημα αλλά αυτονόητη είναι η απάντηση. Είμαστε σε προεκλογική περίοδο και ο πρωθυπουργός βγήκε στη γύρα για τα ψηφαλάκια! 
Σε αυτούς βέβαια που απορούν για το αν έτσι λειτουργεί μια ελεύθερη οικονομία, η απάντηση είναι προφανής. Ποιος είπε ότι η Ελλάδα έχει ελεύθερη οικονομία που λειτουργεί με βάση το νόμο της προσφοράς και της ζήτησης; Σε όλους αυτούς τους προβληματισμούς που δικαιολογημένα υπάρχουν σε κάποιους εναπομείναντες φιλελεύθερους, η απάντηση είναι ότι η Ελλάδα παραμένει η πιο κλειστή οικονομία στην Ευρώπη, όπου δεν λειτουργεί σωστά ο ανταγωνισμός και υπάρχουν σε κάθε κλάδο καρτελοποιημένες αγορές, ενώ απουσιάζουν παντελώς οι έλεγχοι για αθέμιτο ανταγωνισμό. Κατά συνέπεια η  ακρίβεια στην αγορά ροκανίζει τα οικογενειακά εισοδήματα και οι πολιτικοί αρχηγοί λογομαχούν στη Βουλή, ο μεν πρωθυπουργός αναζητώντας δικαιολογίες ότι το πρόβλημα είναι ευρωπαϊκό, η δε αντιπολίτευση ισχυριζόμενη ότι αυτή διαθέτει τις καλύτερες λύσεις για την αντιμετώπιση της.  
Όμως η σοφία του καλαθιού της νοικοκυράς είναι αλάνθαστη. Δεν υπακούει σε στατιστικούς πίνακες και δείκτες ούτε δίνει μεγάλη σημασία με το τι συμβαίνει σε άλλες χώρες. Νοιάζεται για τον δικό της προϋπολογισμό! 
Οι συνεννοήσεις που κάνει ο πρωθυπουργός με τους ιδιοκτήτες σούπερ μάρκετ και τα διυλιστήρια δεν θα λύσουν φυσικά το πρόβλημα του υψηλού κόστους της ελληνικής οικονομίας. Η κυβέρνηση επιχειρεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα καθαρά επικοινωνιακά καθώς όλα τα μέτρα που έχει πάρει μέχρι σήμερα στην πράξη αποδείχτηκαν αναποτελεσματικά. Μέχρι τώρα μας έλεγαν ότι το πλαφόν στο κέρδος λειτούργησε και έφερε συγκράτηση τιμών και τώρα μας λένε ότι καλύτερα να το καταργήσουμε!  
Δεν βγάζεις άκρη. Να συμφωνήσουμε με τον πρωθυπουργό ότι το πρόβλημα της ακρίβειας είναι ευρωπαϊκό. Ακρίβεια έχει και το Λουξεμβούργο, που ο κατώτατος μισθός είναι στα 2.638 ευρώ, ακρίβεια έχει και η Γερμανία, που ο κατώτατος μισθός είναι στα 2.161 ευρώ, ακρίβεια υπάρχει και στο Βέλγιο, που ο κατώτατος μισθός είναι στα 2.070 ευρώ, αλλά και στην Ιρλανδία, που ο κατώτατος μισθός είναι στα 2.282 ευρώ, αλλά και  στη Γαλλία, με κατώτατο μισθό στα 1802 ευρώ! 
Η Ελλάδα βρίσκεται στο γκρουπ των χωρών που έχουν κατώτατο μισθό κάτω από τα 1000 ευρώ. Αλλά ξέχασα, εμείς δεν συγκρινόμαστε με χώρες όπως η Γερμανία, η Ιρλανδία και η Γαλλία, αλλά με τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, τη Λεττονία και την Ουγγαρία, που οι κατώτατοι μισθοί είναι κάτω από τα 800 ευρώ. 
Από την άλλη η αντιπολίτευση ασκεί σκληρή κριτική στο ζήτημα αυτό, καθώς εκτιμά ότι η ακρίβεια και το υψηλό κόστος ζωής είναι η αχίλλειος πτέρνα της κυβερνητικής πολιτικής και βρήκε την ευκαιρία να την πλήξει πολιτικά, ωστόσο δεν φαίνεται να έχει πείσει και πολλούς ότι, αν βρισκόταν η ίδια στην κυβέρνηση, τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα για τους πολίτες. Και ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι ότι ούτε αυτή διαθέτει κάποιο αξιόπιστο πρόγραμμα ανασυγκρότησης της παραγωγικής οικονομίας έτσι ώστε οι πολίτες να δουν πραγματικά οφέλη στην τσέπη τους.