Πόσο προοδευτικοί είμαστε;

Γράφει ο Αθ. Δ. Γκίκας, Μαθηματικός

Από τη μεταπολίτευση (1974) και μετά, έγιναν στον τόπο μας συγκλονιστικές αλλαγές σε ιδέες, αντιλήψεις και έννοιες.
Τα τελευταία χρόνια έχουν διαφοροποιηθεί κοινωνικά συμβόλαια, τρόποι συμπεριφοράς και πολιτικές τοποθετήσεις.
Κάθε πολιτική τοποθέτηση με αντι-αριστερό προσανατολισμό, που ενδεχομένως πιστεύει σε μια κοινωνία ελεύθερων οικονομικών ανταλλαγών, με όσο το δυνατόν μικρότερη κρατική παρέμβαση εξορισμού είναι «δεξιά» και «αντιδραστική».
Όχι τόσο γιατί μελέτησαν προσεκτικά και διαπίστωσαν ότι είναι βλαπτική και οπισθοδρομική, αλλά κυρίως επειδή βρίσκεται σε αντίθεση με τις «αυταπόδεικτες προοδευτικές, αριστερές πολιτικές θέσεις».
Όταν, προοδευτικοί μαθητευόμενοι μάγοι, έπαιζαν με σύνεργα που δεν καταλάβαιναν καλά τη λειτουργία τους, βρέθηκαν στην εξουσία, άρχισαν να προσγειώνονται ανώμαλα στη σκληρή πραγματικότητα.
Πού και πού, όχι πολύ συχνά, εξακολουθούν ν’ ακούγονται σκέψεις του ξεχασμένου Μαρξισμού που παραβλέπουν την πραγματικότητα του σήμερα.
Κοντολογίς ψάχνουν για την ιδανική ισότητα των ανθρώπων στην εξάλειψη του κέρδους και του ενδιαφέροντος για επιχειρηματική δράση.
Δεν φαίνεται εύκολο για τους αριστερούς προπαγανδιστές στον τόπο μας να καταλάβουν ότι οι απόλυτες σοσιαλ-αριστερές ιδέες έχουν συμπληρώσει πια τον κύκλο της χρησιμότητάς τους.
Είναι καιρός για συνύπαρξη ενός μετρημένου σοσιαλισμού και ενός καπιταλισμού με κοινωνικό πρόσωπο.