Με την αποκλιμάκωση του πολέμου στο Ιράν, ο Τραμπ στρέφεται και πάλι στους δασμούς

Ο όρος «δασμός» μπορεί να ήταν μια από τις αγαπημένες λέξεις του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, όμως είχε εξαφανιστεί από το λεξιλόγιό του όσο διαρκούσε ο πόλεμος με το Ιράν.

Με την εύθραυστη συμφωνία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν να προσφέρει έναν οδικό χάρτη για τον τερματισμό του πολύμηνου πολέμου, οι δασμοί επιστρέφουν στην ατζέντα του Τραμπ και τα πράγματα θα μπορούσαν γρήγορα να εξελιχθούν άσχημα.

Ενόψει της συνόδου κορυφής της G7 αυτές τις ημέρες στη Γαλλία, ο Τραμπ απείλησε να επιβάλει φόρο 100% στα γαλλικά κρασιά αν ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν δεν καταργούσε τον φόρο 3% στις ψηφιακές υπηρεσίες, ο οποίος πλήττει ιδιαίτερα σκληρά τους αμερικανικούς τεχνολογικούς γίγαντες όπως η Amazon, η Alphabet, η Apple και η Meta.

(AP Photo/Julia Demaree Nikhinson)

«Του ζήτησα να μην χρεώνει αμερικανικές εταιρείες όμως, αν το κάνει, δεν έχω άλλη επιλογή από το να επιβάλω δασμούς 100% σε όλες τις σαμπάνιες και όλα τα κρασιά που προέρχονται από τη Γαλλία», δήλωσε ο Τραμπ στην εφημερίδα New York Post σε συνέντευξή του που δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα (15/6).

Ο Τραμπ διατυπώνει τέτοιου είδους απειλές από τότε που θεσπίστηκε ο φόρος το 2019. Πριν από την τελευταία του προειδοποίηση, απείλησε τον Ιανουάριο να επιβάλλει δασμό 200% στα γαλλικά κρασιά και τη σαμπάνια, όταν ο Μακρόν άφησε να εννοηθεί ότι δεν θα συμμετάσχει στο «Συμβούλιο Ειρήνης» του Τραμπ για τη Γάζα, όμως για διάφορους λόγους δεν έχει προχωρήσει στην υλοποίησή τους.  

Ο Λευκός Οίκος αρνήθηκε οποιαδήποτε σχέση μεταξύ της συμφωνίας με το Ιράν και της προειδοποίησης Τραμπ για τους δασμούς στα γαλλικά κρασιά. «Δεν υπάρχει κάποια αλλαγή εδώ. Ο πρόεδρος αναφέρθηκε σε ένα ζήτημα για το οποίο έχει σαφώς λάβει θέση», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Κους Ντεσάι σε ανακοίνωσή του.

Πέρα από τα γαλλικά κρασιά και τη σαμπάνια, ο Τραμπ έχει επίσης δεσμευτεί να αυξήσει τους δασμούς στα αυτοκίνητα της ΕΕ, ισχυριζόμενος ότι οι Ευρωπαίοι έχουν παραβιάσει μια συμφωνία που υπεγράφη το περασμένο καλοκαίρι. Επιπλέον, ο Εμπορικός Αντιπρόσωπος των ΗΠΑ (USTR) πρότεινε πρόσφατα δασμούς που ξεκινούν από 12,5% σε όλα τα αγαθά από την Ιαπωνία, την Κίνα και την Ινδία λόγω φερόμενων ανησυχιών για καταναγκαστική εργασία. Αυτοί οι δασμοί αναμένεται να τεθούν σε ισχύ μετά τη λήξη ενός προσωρινού φόρου εισαγωγών 10% τον επόμενο μήνα.

Η οικονομία ακόμη ανακάμπτει από τον τελευταίο γύρο δασμών

Ο Τραμπ επέβαλε σαρωτικούς δασμούς τον Απρίλιο του περασμένου έτους, παραλύοντας τις επιχειρήσεις και παγώνοντας τη λήψη αποφάσεων και τις προσλήψεις. Η πλειονότητα των δασμών στη συνέχεια ακυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ.

Τώρα, κάτι περισσότερο από ένα χρόνο αργότερα, οι επιπτώσεις των δασμών στην αγορά εργασίας αρχίζουν να εξασθενούν. Οι εργοδότες που δίσταζαν να προσλάβουν περισσότερους εργαζόμενους λόγω του αβέβαιου εμπορικού κλίματος άρχισαν να προσλαμβάνουν ξανά: η οικονομία των ΗΠΑ έχει προσθέσει κατά μέσο όρο 188.000 θέσεις εργασίας το μήνα τους τελευταίους τρεις μήνες – αριθμός πολύ διαφορετικός από πέρυσι, όταν είχαν προστεθεί λιγότερες από 10.000 θέσεις εργασίας κάθε μήνα.

(AP Photo/Hassan Ammar)

Ωστόσο, ο ετήσιος πληθωρισμός στις ΗΠΑ, ο οποίος πριν από τον πόλεμο στο Ιράν ήταν μόλις 2,4%, αυξήθηκε στο 4,2% τον περασμένο μήνα, το υψηλότερο ποσοστό των τελευταίων τριών ετών, σύμφωνα με τον Δείκτη Τιμών Καταναλωτή. Σε μηνιαία βάση, οι τιμές αυξήθηκαν κατά 0,5%, με το υψηλότερο κόστος της ενέργειας να ευθύνεται για το 60% της αύξησης.

Κατά συνέπεια, η προοπτική μιας σειράς νέων δασμών στα προϊόντα από το εξωτερικό έρχεται σε μια ιδιαίτερα επισφαλή στιγμή. Ωστόσο, οι οικονομολόγοι βρίσκουν ελπιδοφόρο ένα στοιχείο του υποκείμενου πληθωρισμού που αφαιρεί τις τιμές των τροφίμων και της ενέργειας. Αυτός ο δείκτης, γνωστός ως «βασικός» πληθωρισμός, διαμορφώθηκε στο 0,2% σε μηνιαία βάση και στο 2,9% τον Μάιο.

Αυτό σημαίνει ότι –τουλάχιστον προς το παρόν– οι υψηλότερες τιμές ενέργειας γενικά δεν έχουν ωθήσει σημαντικά προς τα πάνω τις τιμές άλλων αγαθών και υπηρεσιών από την έναρξη του πολέμου. Αυτό δεν συμβαίνει πάντα, καθώς η ενέργεια είναι ένα από τα σημαντικότερα έξοδα για τις επιχειρήσεις και όταν οι τιμές ανεβαίνουν, συχνά μετακυλίουν το υψηλότερο κόστος στους καταναλωτές.

Πηγή: CNN