Φανάρι: Πατριαρχική και Συνοδική Eγκύκλιος για τα 1400 χρόνια Ακαθίστου Ύμνου

Φέτος συμπληρώνονται 1400 χρόνια από τότε που για πρώτη φορά εψάλη ο Ακάθιστος Ύμνος, εκτός από την ακολουθία της εορτής του Ευαγγελισμού, το 626 μ.Χ., με αφορμή τη διάσωση της Κωνσταντινούπολης από την πολιορκία των Αβάρων και των Περσών.

Με Πατριαρχική και Συνοδική Eγκύκλιο για τη συμπλήρωση 1400 ετών από την καθιέρωση της ορθοστάδην ψαλμωδίας του Ακαθίστου Ύμνου, η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου αναδεικνύει τη διαχρονική θεολογική, λειτουργική και ιστορική σημασία του ύμνου, συνδέοντάς τον με τη θαυματουργική σωτηρία της Κωνσταντινουπόλεως.

Στο επίκεντρο της Eγκυκλίου τίθεται ο Ακάθιστος Ύμνος ως «ποίημα ὑψήγορον καὶ διθυραμβικόν», αφιερωμένο στη Θεοτόκο και στο «ἀπ᾽ αἰῶνος μυστήριον» της θείας οικονομίας, με την επαναλαμβανόμενη προσφώνηση «Χαῖρε» να φανερώνει το «σωτηρίας ἡμῶν τὸ κεφάλαιον». Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο προοίμιο «Τῇ Ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ τὰ νικητήρια», που εκφράζει την ευγνωμοσύνη του λαού για τη θαυμαστή διάσωση της Πόλης, αποδιδόμενη «εἰς τὴν κραταιὰν προστασίαν» της Παναγίας.

Η Eγκύκλιος υπογραμμίζει ότι ο ύμνος καθιερώθηκε ως έκφραση ευχαριστίας μετά τη σωτηρία της Βασιλεύουσας, όταν «ὁλοκληρωτικὴ καταστροφὴ τοῦ στόλου τῶν πολιορκητῶν» οδήγησε στη λύτρωση της Πόλης, η οποία «ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν» ανέγραψε τα νικητήρια στη Θεοτόκο, τιμώντας την ως «Ὑπέρμαχον Στρατηγόν».

Παράλληλα, αναδεικνύεται η διαχρονική θέση του Ακαθίστου Ύμνου ως «θεοπρεπὴς προσευχὴ τῆς Ἐκκλησίας», «φωνὴ τῆς εὐσεβούσης καρδίας», που εμπνέει λατρεία, θεολογία, τέχνη και μουσική, παραμένοντας ζωντανό στοιχείο της εκκλησιαστικής ζωής.

Καταληκτικά, η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου καλεί τους πιστούς να παραμένουν «ὀρθοὶ καὶ εὐσταλεῖς» μέσα στις σύγχρονες αναταράξεις και να επικαλούνται τη Θεοτόκο, ώστε να ενεργεί και σήμερα ως «Ὑπέρμαχος Στρατηγός» και «Σκέπη κραταιά», χαρίζοντας στον κόσμο την «πάντα νοῦν ὑπερέχουσαν» ειρήνη.

ΠΗΓΗ OPE.GR