Οι Καραμανλήδες!

Σε μιά περίοδο κατά την οποία δοκιμάζεται βάναυσα η αγορά και η κοινωνία από τα εξοντωτικά μέτρα της μνημονιακής λιτότητας, κυβέρνηση και Τρόικα με περίσσευμα υποκρισίας και απίστευτο θράσος, συνεχίζουν τη “διαπραγμάτευση” ...παριστάνοντας τους σωτήρες.
Από την εποχή του αρχικού μνημονίου ζούμε το θέατρο του παραλόγου. Από τη μία πλευρά οι Τροικανοί μονότονα να επαναλαμβάνουν ότι χωρίς σημαντικές μεταρρυθμίσεις δεν θα υπάρξει η πολυπόθητη επανεκκίνηση της οικονομίας που θα μας βγάλει από την ύφεση, ούτε θα μπορέσουμε να διαχειριστούμε αποτελεσματικά το υπέρογκο δημόσιο χρέος και από την άλλη οι ελληνικές κυβερνήσεις να κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να μην προχωρήσουν σε σοβαρές αλλαγές και να βαφτίζουν μεταρρύθμιση μιά ισοπεδωτική οικονομκή πολιτική που εφαρμόζεται με τον ίδιο τρόπο επί δικαίους και αδίκους και ουσιαστικά αυτό που κάνει είναι να τιμωρεί τους έντιμους και συνεπείς φορολογούμενους πολίτες στερώντας τους το κίνητρο για σκληρή και παραγωγική εργασία.
Την κατάσταση περιπλέκει η αδυναμία των δύο πολιτικών ηγετών Σαμαρά –Βενιζέλου να υπερβούν το αμαρτωλό διαχειριστικό παρελθόν που έφερε το ελληνικό δημόσιο στην υπερχρέωση και τη χρεοκοπία. Ακόμη και τώρα η προσπαθειά τους εξαντλείται στην εξυπηρέτηση με τον έναν ή τον άλλο τρόπο της παραδοσιακής εκλογικής πελατείας των κομμάτων τους και στη διατήρηση ενός διαπλεκόμενου και παρασιτικού συστήματος εξουσίας απόλυτα κρατικοδίαιτου και βαριά επιδοτούμενου από τα δημόσια ταμεία.
Σε βάρος φυσικά της πραγματικής οικονομίας, των επιχειρήσεων, των εργαζομένων, των νέων επιστημόνων και των ανέργων. Από την εποχή του αρχικού μνημονίου οι πολιτικοί και τα κόμματα που ανέλαβαν να διαχειριστούν την κρίση αρνούνται πεισματικά να δώσουν το καλό παράδειγμα. Αντίθετα η μοιρασιά των ασημικών του δημοσίου συνεχίζεται και από την κυβέρνηση Σαμαρά στην εποχή της σκληρής μνημονιακής λιτότητας για τους έλληνες πολίτες και μάλιστα γίνεται με έναν τρόπο που προκαλεί το λαϊκό περί δικαίου αίσθημα.
Τα κρατικά και κομματικά στελέχη μοιράζονται μεταξύ τους τις θέσεις επιρροής στη δημόσια διοίκηση και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα της οικονομίας συνεχίζοντας να ασκούν το επάγγελμα του προσοδοθήρα σε βάρος πάντα των προοπτικών της ελληνικής οικονομίας. Τελευταία μάλιστα η κυβέρνηση Σαμαρά που υποτίθεται ότι θα τραβούσε μια διαχωριστική κόκκινη γραμμή με το αμαρτωλό παρελθόν, έφθασε στο σημείο να επιβραβεύσει και πολιτικούς που οδήγησαν το καράβι στα βράχια διορίζοντάς τους τον πρώην υπουργό Οικονομίας πρόεδρο στα ΕΛΠΕ.
Προφανώς με την κίνηση αυτή δεν επιβραβεύεται μόνο ο κ. Παπαθανασίου για τις πολύτιμες υπηρεσίς του στο ελληνικό δημόσιο αλλά και  η περίοδος  διακυβέρνησης Καραμανλή, περίοδος κατά την οποία αυξήθηκαν θεαματικά ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων, οι δημόσιες δαπάνες, το έλλειμμα των ασφαλιστικών ταμείων και φυσικά το δημόσιο χρέος. Επομένως άξιος ο μισθός τους.
Εις υγείαν πάντα των κορόϊδων που πληρώνουν τους ανίκανους και τους αναποτελεσματικούς.

Χρήστος Αλεξανδρής