Βουλιαγμένη: «Σβήνουν» οι ελπίδες για τον 34χρονο δύτη που παρασύρθηκε στο «πηγάδι του διαβόλου»

Άκαρπες οι έρευνες για τον 34χρονο δύτη που παγιδεύτηκε σε ένα από τα πιο επικίνδυνα υποθαλάσσια σπήλαια στο «πηγάδι του Διαβόλου» στη Βουλιαγμένη.

Δύτες του Λιμενικού, εξοπλισμένοι με ειδικό καταδυτικό εξοπλισμό, πραγματοποίησαν κατάδυση στο λεγόμενο «πηγάδι του Διαβόλου» στη Βουλιαγμένη, αναζητώντας κάποιο ίχνος του 34χρονου πιλότου που παγιδεύτηκε σε ένα από τα πιο επικίνδυνα υποθαλάσσια σπήλαια.

Οι έρευνες διακόπηκαν προσωρινά, τουλάχιστον λόγω της επικινδυνότητας του σημείου, μέχρι το Λιμενικό να προετοιμαστεί καλύτερα.

Στο ίδιο σημείο που από την Κυριακή είναι σε εξέλιξη η έρευνα για τον 34χρονο δύτη, τον Σεπτέμβριο του 1978 δύο Αμερικανοί στρατιωτικοί που υπηρετούσαν στην αμερικανική βάση του Ελληνικού και μια γυναίκα επιχείρησαν να εξερευνήσουν το σημείο. Κανένας τους δεν επέστρεψε στην επιφάνεια

Από χθες το πρωί, το Λιμενικό μαζί με ειδικούς σπηλαιολόγους προσπαθούσαν να εντοπίσουν τον 34χρονο αλλά, όπως είπαν ανέφεραν το μέρος είναι «αφιλόξενο», δηλαδή το υπόγειο αυτό σπήλαιο, βάθους 30 μέτρων, είναι αφιλόξενο, έχει μόνο μία είσοδο και καμία διέξοδο και ακόμα και αν κάποιος μπει μέσα με ειδικό εξοπλισμό είναι πολύ δύσκολο ότι θα βγει.

Στο συγκεκριμένο σπήλαιο υπάρχουν υπόγεια ρεύματα, ασκούν τεράστιες πιέσεις. Δεν μπορεί κανείς να προχωρήσει και, αφού παρασύρουν οδηγούν στη συνέχεια σε ένα άλλο σπήλαιο άγνωστων διαστάσεων.

Τις επόμενες μέρες θα γίνει νέα προσπάθεια έρευνας για τον εντοπισμό του. Ο 34χρονος είναι πιλότος της πολιτικής αεροπορίας και μάλιστα έκανε αρκετά χρόνια καταδύσεις, και είχε ξαναπάει στο συγκεκριμένο σημείο.

To επικίνδυνο πηγάδι

Το υποθαλάσσιο πηγάδι στο δεύτερο λιμανάκι της Βουλιαγμένης βρίσκεται λίγα μόλις μέτρα από ένα από τα πιο δημοφιλή σημεία της παραλιακής, που συγκεντρώνει τα καλοκαίρια χιλιάδες επισκέπτες.

 

Πρόκειται για το άνοιγμα μιας σήραγγας με διάμετρο 3 μέτρων η οποία βρίσκεται σε βάθος 11 μέτρων. Μια σημαδούρα δείχνει τη θέση της για τους κολυμβητές, περίπου στη μέση του όρμου.

Όσοι έχουν κινηθεί στη σήραγγα αναφέρουν ότι αρχικά εκτείνεται οριζόντια, αλλά σε ένα σημείο έχει απότομη κλίση προς τα κάτω. Είναι ένα σημείο όπου το ρεύμα γίνεται πολύ ισχυρό και εξαιρετικά επικίνδυνο για τους δύτες, ενώ επικρατεί και σκοτάδι.

Το μήκος της σήραγγας είναι περίπου 30 μέτρα, με ιδιαίτερα επικίνδυνα ρεύματα γύρω στα 16 μέτρα, όπου η σήραγγα «τραβάει» τον δύτη προς τα κάτω. Στη συνέχεια οδηγεί στην είσοδο μιας στενής υποβρύχιας σήραγγας η οποία καταλήγει σε σπήλαιο αγνώστων διαστάσεων.

Η εξερεύνηση έχει φτάσει μόνο στα 150 μέτρα. Είναι πιθανό ότι όλο το σύστημα συνδέεται με τη λίμνη της Βουλιαγμένης.​

Τη δεκαετία το ’80, το Λιμενικό τοποθέτησε προστατευτικό πλέγμα στο σημείο, προκειμένου να αποτρέψει επικίνδυνες καταδύσεις. Υπάρχει και προειδοποιητική επιγραφή που υπενθυμίζει ότι «Πέρα από το σημείο αυτό, δεν υπάρχει τίποτα να δεις που να αξίζει περισσότερο από τη ζωή».

 

To ντοκιμαντέρ για το «πηγάδι»

To 2018, η καταδυτική ομάδα του Αντώνη Γράφα οργάνωσε αποστολή για την εξερεύνηση και χαρτογράφηση του υποβρύχιου σπηλαίου.

Τελικά κατάφεραν να φτάσουν σε απόσταση 145 μέτρων, μια αποστολή που όπως λέει οι ίδιος ο Αντώνης Γράφας ήταν μία από τις δυσκολότερες σε σωματικό και ψυχολογικό επίπεδο. «Δεν συμβουλεύουμε ή παροτρύνουμε κανέναν να εισέλθει στο σπήλαιο και ο καθένας φέρει την ατομική ευθύνη των καταδυτικών του επιλογών», αναφέρει μεταξύ άλλων στο site του.

Το αποτέλεσμα των αποστολών ήταν αφενός ένας χάρτης που αποτυπώνει το κομμάτι του σπηλαίου που έχει εξερευνηθεί και αφετέρου ένα ντοκιμαντέρ για το «πηγάδι του Διαβόλου»

Το τραγικό περιστατικό στο ίδιο σημείο

Στο ίδιο σημείο που από την Κυριακή είναι σε εξέλιξη η έρευνα για τον 34χρονο δύτη, τον Σεπτέμβριο του 1978 δύο Αμερικανοί στρατιωτικοί που υπηρετούσαν στην αμερικανική βάση του Ελληνικού και άλλη μια γυναίκα επιχείρησαν να εξερευνήσουν το σημείο. Κανένας τους δεν επέστρεψε στην επιφάνεια.

Οργανώθηκαν μεγάλες προσπάθειες για τον εντοπισμό τους, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.

Μια πρώτη μεγάλη προσπάθεια διάσωσης έγινε τον Νοέμβριο του 1978, ενώ το 1989 σπηλαιοδύτες ανέσυραν μόνο μία φιάλη και μερικά προσωπικά αντικείμενα. Τελικά τα οστά τους εντοπίστηκαν το 2006 και ταυτοποιήθηκαν το επόμενο έτος.

ΠΗΓΗ ΙΝ.GR