Το τελευταίο γράμμα δύο κοριτσιών είναι ο καθρέφτης της παρακμής μας!

Γράφει ο 
Γιώργος Καρανάσιος 
gkaranasios24@gmail.com 

«…Θα καταλήξω με μια δουλειά που δεν θα μου δίνει λεφτά…»  Ίσως η πιο ντροπιαστική φράση για τη κοινωνία που φτιάξαμε.
Δύο κορίτσια έπεσαν στο κενό και πίσω τους άφησαν ένα γράμμα που δεν είναι απλώς ένα αντίο. Είναι ένα σκληρό κατηγορώ προς όλους μας.
Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια του κοριτσιού που χάθηκε τόσο άδικα και ευχές για τ' άλλο παιδί που τραυματίστηκε να σταθεί ξανά όρθιο στη ζωή.
Κανένας γονιός δεν πρέπει να θάβει το παιδί του. Και κανένα παιδί δεν πρέπει να φτάνει στο σημείο να πιστεύει πως η ζωή του δεν αξίζει.
Όμως η κοινωνία δεν μπορεί πάλι να κρυφτεί πίσω από λίγα δάκρυα, μερικές αναρτήσεις και εύκολες κουβέντες περί «ψυχολογικών προβλημάτων».
Γιατί μέσα στο γράμμα των κοριτσιών υπάρχει μια φράση που ξεσκεπάζει όλη τη σαπίλα της εποχής μας: «…Θα καταλήξω με μια δουλειά που δεν θα μου δίνει λεφτά…».
Αυτό μάθαμε στα παιδιά μας. Ότι η αξία του ανθρώπου μετριέται με τα χρήματα που θα βγάζει. Ότι αν δεν πετύχεις στις Πανελλήνιες, αν δεν γίνεις «κάτι μεγάλο», αν δεν έχεις χρήματα, τότε απέτυχες σαν άνθρωπος.
Το πιο τραγικό είναι, πως τα παιδιά το πίστεψαν.
Το σχολείο, αντί να μορφώνει, εξαντλεί. Η εκπαίδευση, αντί να ανοίγει δρόμους ζωής, παράγει άγχος, φόβο και ανασφάλεια.
Παιδιά δεκαεπτά χρονών κουβαλούν στις πλάτες τους το βάρος μιας ολόκληρης κοινωνίας που ουρλιάζει καθημερινά: «Πέτυχε, αλλιώς δεν αξίζεις.»
Μιλάμε ασταμάτητα για βαθμούς, εξετάσεις, σχολές, καριέρα και χρήματα, αλλά σχεδόν ποτέ για ψυχή, αξιοπρέπεια, ανθρωπιά και χαρά της ζωής.
Φτιάξαμε μια κοινωνία που πνίγει τα παιδιά της πριν καν μεγαλώσουν. Μια κοινωνία όπου ένα παιδί φοβάται περισσότερο μήπως «αποτύχει» επαγγελματικά, παρά μήπως χάσει τον εαυτό του.
Και μετά απορούμε γιατί παιδιά βυθίζονται στην απόγνωση.
Όχι. Δεν φταίνε μόνο «οι δύσκολες στιγμές». Δεν φταίνε μόνο «οι ευαισθησίες της ηλικίας». Φταίει και μια κοινωνία σκληρή και απάνθρωπη, που έμαθε να λατρεύει την επιτυχία και να αδιαφορεί για τον άνθρωπο.
Αν δύο παιδιά έφτασαν να πιστεύουν ότι μια ζωή χωρίς χρήματα δεν αξίζει να βιωθεί, τότε το πρόβλημα δεν ήταν μόνο μέσα τους.Το πρόβλημα είναι γύρω μας. Και είναι τεράστιο.

➡️ Υ.Γ. Οι έφηβοι δεν αποκαλύπτουν πάντα με λόγια όσα βιώνουν. Το δείχνουν με τη σιωπή τους. 
Και δεν προσφέρεται για εύκολα συμπεράσματα. Μόνο για σιωπή, ενσυναίσθηση και σκέψη.
Σύμφωνα με στοιχεία των αστυνομικών υπηρεσιών, το 2025 καταγράφηκαν στη χώρα 448 αυτοκτονίες και 995 απόπειρες αυτοκτονίας. Από τους ανθρώπους που έβαλαν τέλος στη ζωή τους, οι 374 ήταν άνδρες και οι 74 γυναίκες. Οι περισσότεροι αυτόχειρες ήταν άνω των 41 ετών, όμως καταγράφηκαν και 29 αυτοκτονίες νέων κάτω των 22 ετών. Οι μήνες με τα περισσότερα περιστατικά ήταν ο Ιούνιος και ο Ιούλιος.